تحول دیجیتال در ایران طی یک دهه گذشته، عمدتا با رشد پلتفرمها همراه بوده است؛ از تجارت الکترونیک و حملونقل هوشمند تا خدمات مالی آنلاین. این الگو کموبیش همان مسیری بود که شرکتهایی نظیر آمازون و اوبر در اقتصاد جهانی تثبیت کردند: تمرکز ارزش در پلتفرمهای بزرگ و نقشآفرینی کاربران در چارچوب آنها. با این حال، نشانههای یک تغییر پارادایم در حال ظهور است؛ تغییری که میتواند پیامدهای مهمی برای سیاستگذاری اقتصادی در ایران داشته باشد: گذار از اقتصاد پلتفرممحور به اقتصاد فردمحور مبتنی بر هوش مصنوعی.