فروپاشی نظام ارز چندنرخی در دیماه امسال و به تبع آن، تغییر نرخ ارز کالاهای اساسی اتفاقی تکراری در اقتصاد ایران است؛ آنقدر آشنا که مرور نمونههای مشابه آن در دهههای اخیر دیگر تازگی چندانی ندارد. چرخهای که هر بار با سودای کنترل نرخ ارز همسو با آرزوی سیاستمداران و با امید مهار رشد قیمتها آغاز میشود؛ اما در نهایت به فاصله گرفتن نرخ بازار غیررسمی از نرخهای چندگانه رسمی میانجامد و فساد و نشتی در این سیستم را افزایش میدهد. پایان این چرخه نیز معمولا زمانی فرا میرسد که ذخایر ارزی در دسترس سیاستگذار برای تامین ارز ارزانقیمت به اتمام میرسد.