۱۰ نکته درباره نامه ترامپ به کنگره
۲- با توجه به مخالفت اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان دموکرات و اقلیتی از نمایندگان جمهوریخواه، ترامپ متوجه است که در صورت تلاش برای اخذ مجوز از کنگره برای ادامه جنگ، رای لازم را به دست نخواهد آورد.
۳- از آنجا که بر اساس قانون اختیارات جنگ، ادامه جنگ نیازمند رای مثبت کنگره است، رئیسجمهور امکان استفاده از قدرت وتو را ندارد.
۴- برای ترامپ بهتر بود بتواند از کنگره رای مثبت در راستای اعطای مجوز تداوم جنگ دریافت کند تا به ایران اعلام کند تهدیدهایی که در قبال ایران انجام میدهد با پشتوانه کنگره است و با ظاهر قدرتمندتری در مقابل ایران ظاهر شود. از آنجا که وی به این نتیجه رسیده است که فاقد چنین پشتوانهای است و با توجه به اینکه طبق قانون، وی مخیر به اتمام جنگ (terminate) پیش از ۶۰ روز یا اخذ مجوز از کنگره برای ادامه جنگ فراتر از ۶۰ روز است، ترامپ تصمیم به اعلام اتمام جنگ گرفته است.
۵- ترامپ در عمل در نامه امکان شروع عملیات بعدی را هم گوشزد کرده است. یعنی به زعم خود روزشمار ۶۰ روزه را صفر کرده و در صورت نیاز به اقدام مجدد نظامی روزشمار جدیدی را با شروع عملیات جدید آغاز خواهد کرد.
۶- البته این روش برای دور زدن قانون با مخالفت اکثریت دموکراتها و درصدی از جمهوریخواهان مواجه خواهد شد؛ چرا که به وضوح در اینجا یک جنگ واحد علیه ایران در جریان است.
نتیجه برای ایران
۱- با توجه به اینکه محاصره دریایی ذیل قوانین بینالملل و ذیل قوانین آمریکا اقدام جنگی است، آتشبس یکطرفه بوده و آمریکا در عمل از ابتدا ناقض آتشبس بوده است. متاسفانه ترامپ با سوءاستفاده از نجابت ایران و فضای مذاکراتی کشور موفق شده است در نامه ادعا کند از روز آتشبس سربازان آمریکایی در معرض خطر نبودهاند.
۲- اگر تبادل آتش در پاسخ به محاصره دریایی حتی در حد محدود تداوم مییافت، با فرا رسیدن مهلت ۶۰ روزه، ترامپ چارهای جز درخواست مجوز ادامه جنگ از کنگره نداشت (که چنین رأیی وجود نداشت).
۳- باید برای این طراحی ترامپ که هدفش صفر کردن روزشمار ۶۰ روزه است پاسخ سیاسی و نظامی داشت.
۴- توجه به محدودیتهای داخلی ترامپ به معنای دلخوش کردن به کنگره آمریکا نیست. بلکه به معنای استفاده از همه ابزارهای موجود برای شکست کامل طرف مقابل است.
بخشهای اصلی نامه
در چارچوب تلاشها برای مطلع نگاه داشتن کامل کنگره، و در انطباق با قانون اختیارات جنگ (قانون عمومی ۱۴۸.۹۳)، تغییراتی در آرایش نیروهای ایالات متحده در حوزه مسوولیت فرماندهی مرکزی ایالات متحده اعمال شده است. در تاریخ ۷ آوریل ۲۰۲۶، دستور آتشبس دو هفتهای را صادر کردم. این آتشبس از آن زمان تمدید شده است. از ۷ آوریل ۲۰۲۶ تاکنون تبادل آتشی میان نیروهای ایالات متحده و ایران صورت نگرفته است. درگیریهایی که در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ آغاز شده بود، پایان یافته است. با وجود موفقیت عملیات ایالات متحده علیه رژیم ایران و تلاشهای مستمر برای دستیابی به صلحی پایدار، تهدیدی که ایران متوجه ایالات متحده و نیروهای مسلح ما میکند همچنان قابلتوجه است. با تحول شرایط، مطابق با قانون اختیارات جنگ، همچنان کنگره را در جریان تغییرات مهم در حضور نیروهای مسلح ایالات متحده قرار خواهم داد.
* دانشیار گروه مطالعات آمریکا دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران
