نجات یافتگان
کلان شهرهایی که روزی آلوده بودند
شهرهای آلوده در جهان کم نیستند، هنوز تولید کربن و دیگر آلاینده‌ها در جهان بالاست، برخی کشورها مثل چین از زغال‌سنگ دل نمی‌کنند و جاهای دیگر هم که خودتان بهتر می‌دانید به‌محض کمبود گاز سراغ مازوت می‌روند، این‌ها تازه به‌جز خودروها و اتوبوس‌های دودزا، لشکر موتورسیکلت‌های بنزینی و کارخانه‌های آلاینده محیط‌زیست هستند که با همکاری سیستم گرمایشی غیراستاندارد منازل، پیکار بی‌امانی را برای هر چه آلوده‌تر کردن هوا، آب‌وخاک به‌پیش می‌برند، زمستان‌ها و تابستان‌ها ملهم از تغییر اقلیم در هر سوی جهان، سیل و خشک‌سالی می‌آید و مه دودها به همراه ذرات سنگین معلق در هوا به‌آرامی جان شهروندان را می‌گیرند، اما مقصر کیست ؟ همه ما مقصریم منتها مسوولیت آن بر گردن چه کسی می‌افتد؟ اینجای کار فقط می‌شنویم ارگان‌های دیگر! انگار که قرار است به قول قدیمی‌ها آپولو هوا کنند، قبول که کار سختی است اما مگر برخی از آلوده‌ترین شهرها این کار نکردند، برایتان چند مثال می‌آوریم که احتمالا تکراری به نظر می‌رسند اما مگر روزهای آلوده به برنامه هرروزه شهرهای ما تبدیل نشده! این‌ها را می‌گوییم که فردا روزی کسی نگوید کسی همراه با نقد مشفقانه‌اش ، راه‌کار ارایه نداد!
لندن
۶۰سال قبل روزنامه‌های لندن به دلیل «مه دود» عظیمی که این شهر را فراگرفته بود نوشتند: مأموران کفن‌ودفن از تمام شدن تابوت‌ها خبر داده‌اند و همه گل‌های گل‌فروشان فروخته‌شده است. ۱۳هزار نفر در این مه دود مرگبار به علت عوارض تنفسی جانشان را از دست دادند. آن زمان بود که مسوولان این کشور به خودشان آمدند که باید کاری انجام دهند. مسوولان آن زمان از اهالی لندن خواستند در صورت امکان روزهای تعطیل آخر هفته خود را به‌جاهایی بروند که هوای آن تمیز است. آن اتفاق اما باعث شد تا بالاخره پس از بحث‌های مختلف در سال۱۹۵۶ «لایحه هوای پاک» در پارلمان به تصویب برسد تا تلاش‌ها برای مقابله با این مشکل منسجم شود. این قانون سوزاندن زغال‌سنگ در منازل را محدود کرد و به‌موجب آن، کارخانه‌ها به مناطق اطراف و دور از شهرها منتقل شدند. حالا افرادی که می‌خواهند با خودرو وارد مناطق مرکزی لندن شوند باید هزینه‌ای سنگین را به‌عنوان عوارض پرداخت کنند. این هزینه به‌قدری است که اکثر مردم وسایل نقلیه عمومی را که راحت در دسترس هستند ترجیح می‌دهند. همین اقدام باعث کاهش چشمگیر حجم ترافیک و افزایش سرعت متوسط خودروها در مناطق مرکزی شد و آلودگی را کم کرد. برای تولید‌کنندگان خودرو در چارچوب برنامه‌های اتحادیه اروپا مقررات سختی در نظر گرفته شد تا خودروهایی مناسب با سوخت پاک تولید کنند. تعویض وسایل نقلیه آلاینده ازجمله اتوبوس‌ها با اتوبوس‌های با گنجایش بیشتر و آلایندگی کمتر نیز ازجمله برنامه‌های اجراشده در لندن است.
مکزیکوسیتی
مکزیکوسیتی به‌عنوان یکی از موفق‌ترین شهرهای دنیا در مقابله با آلودگی هوا شناخته می‌شود. سال۱۹۹۲ سازمان ملل این شهر را به‌عنوان آلوده‌ترین شهر جهان معرفی کرد. مشهور بود که در این شهر به خاطر آلودگی هوا پرنده‌ها هنگام پرواز می‌میرند و روی زمین می‌افتند. در سال۱۹۹۰، ۳۳۰ روز شاخص آلاینده‌ها در این شهر بالاتر از حد استاندارد بود. امروزه اما با اجرای برنامه‌های منسجم مقابله با آلودگی هوا دیگر نام این شهر حتی در میان ۱۰ شهر اول آلوده جهان به چشم نمی‌خورد. این کلان‌شهر ۲۰ میلیون نفری که پرجمعیت‌ترین شهر در نیم‌کره غربی زمین است، نمونه موفق مقابله با آلودگی هواست.
نیویورک
در نیویورک هم ، آلودگی هوا یک مشکل جدی بود. در سال۱۹۶۳ مه دود مرگبار ناشی از وارونگی هوا باعث مرگ ۲۰۰ نفر شد. در سال ۱۹۶۶ هم ۱۶۸ نفر دیگر به خاطر بیماری‌های ناشی از تنفس هوای آلوده جانشان را از دست دادند. این مسائل باعث شد تا کنگره آمریکا لایحه هوای پاک را به تصویب برساند؛ قانونی که برای اجرا نیاز به تأسیس سازمان حفاظت از محیط‌زیست آمریکا (EPA ) داشت. نیویورک با مشکلات آلودگی هوا که گفته شد یکی از موارد موردتوجه اجرای قوانین جدید بود. مقامات شهری نیویورک برای کاهش میزان آلودگی هوا با اعمال قانون، استفاده از سوخت‌های پاک را اجباری کردند. هیچ راننده‌ای حق ندارد بیش از یک دقیقه در نزدیکی مدارس، خودروی خود را بدون حرکت روشن نگه دارد. رانندگان در صورت نقض این قانون مجبور به پرداخت ۳۵۰دلار جریمه می‌شوند در سال۲۰۰۵ خودروهای دیزلی مجبور شدند که از سوخت جدید با گوگرد کم استفاده کنند. سرویس‌های مدرسه‌ها ازجمله این خودروها بودند. با تسهیل حمل‌ونقل عمومی در سال‌های گذشته میل به خرید اتومبیل شخصی در میان ساکنان نیویورک نسبت به سال ۲۰۰۷ نزدیک به ۲۳درصد کم شده و دی‌اکسید گوگردی که ماشین‌ها تولید می‌کنند نسبت به سال۲۰۰۸ بیش از ۶۹درصد کاهش پیداکرده است.
لس‌آنجلس
در لس‌آنجلس هم به‌عنوان یکی دیگر از شهرهای بزرگ آمریکا اقدام‌های مشابهی برای مقابله با آلودگی هوا و کنترل آن صورت گرفته است. در دهه ۱۹۷۰ میلادی، شهرداری لس‌آنجلس یک‌صد بار در سال در مورد وجود آلودگی شدید هوا، مه دود و وارونگی به شهروندان هشدار داده بود. نیاز به این هشدارها پس از سال۲۰۰۰ ازمیان‌رفته است. مقام‌های نیویورک گفته‌اند می‌خواهند تا سال ۲۰۳۰ این شهر را به‌عنوان نمونه‌ای موفق در مقابله با آلودگی هوا تبدیل کنند
مشاهده اخبار بیشتر در ویژه‌نامه اصفهان -۲۳-۰۸-۱۴۰۲
