روح بهار

وقتی به رویا اعتمادی نیست باید فقط کابوس و باور کرد گاهی هوای تلخ غربت رو می‌شه با یه لبخند، بهتر کرد<br> <br> با چترهای خسته و بسته در خلوت شب پرسه بارون ما آسمون وخط خطی کردیم با باد بادک های رنگیمون<br> این اتفاق تازه رو حس کن باساقه‌ها، با ریشه‌ها، باعشق حالا که خورشید از دیار ماست باید به دنیا گفت: تنها عشق<br> ما پشت این آیینه گم می‌شیم تا انتهای راه ، پیدا شه این رسم زیبایی که می‌بینی شاید که حل این معما شه<br> …