اگر هوشمند باشیم...
پورنگ پورحسینی رییس کل کمیته طبیعت گردی عصر روز ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ میلادی بود که خسته از یک روز شلوغ کاری، در تلویزیون کوچکی که در گوشه‌ای از فروشگاه خواربار فروشی نزدیک منزلمان قرار گرفته بود، تصویر برخورد یک هواپیما را با برج تجارت جهانی در نیویورک دیدم و فردای آن روز بود که توسط انبوه کنسلی تورهای ورودی شرکت خدمات مسافرتی که با آن همکار بودم، بخش کوچکی از حقیقت اتفاقات پیش آمده را لمس کردم. در آن زمان و در نتیجه سیاست تنش‌زدایی دولت وقت، روند صعودی آمار گردشگران ورودی به کشورمان آشکارا از ظرفیت پذیرایی از ایشان پیشی گرفته بود و این یعنی تبدیل فرصت ورود گردشگران به تهدید ارائه خدمات نامناسب به ایشان که ریشه در نابرابری تقاضا با ظرفیت‌های موجود داشت.
پورنگ پورحسینی رییس کل کمیته طبیعت گردی عصر روز 11 سپتامبر سال 2001 میلادی بود که خسته از یک روز شلوغ کاری، در تلویزیون کوچکی که در گوشه‌ای از فروشگاه خواربار فروشی نزدیک منزلمان قرار گرفته بود، تصویر برخورد یک هواپیما را با برج تجارت جهانی در نیویورک دیدم و فردای آن روز بود که توسط انبوه کنسلی تورهای ورودی شرکت خدمات مسافرتی که با آن همکار بودم، بخش کوچکی از حقیقت اتفاقات پیش آمده را لمس کردم.
