دنیایی به وسعت یک تخت

روح و جسم مچاله شده شان پشت رخت و لباس‌های تمیز و رنگ و وارنگ پنهان شده است. روی تخت‌هایشان، نشسته و خوابیده در انتظار آشنا و غریبه‌ای لحظه‌شماری می‌کنند تا کسی از در درآید، لبخندی، شاخه گلی، عروسکی و هر چه نشانه آشنایی و محبت است، نثارشان ‌کند. دست‌های ناتوانشان را به سویت دراز می‌کنند تا گرمای وجودت را با لمس دست‌هایت احساس کنند و لحظه‌ای فقط لحظه‌ای از کابوس دردناک تنهایی تلخی که به بندشان کشیده است، رهایی یابند. اینجا در حاشیه کویر، در شهرستان نایین، در موطن میرزای نایینی و دکتر فاطمی، یک مرکز خیریه سالمندان و معلولین با سابقه‌ای ده‌ساله آرام، آرام به مأمنی برای ده‌ها معلول جسمی و ذهنی و ده‌ها سالمند از کارافتاده بدل شده است.

مشاهده اخبار بیشتر در آخر هفته