آغاز مجدد عصر پاسیفیک گرایی برای ایالات‌متحده آمریکا
امیر علی ابوالفتح کارشناس ارشد مسائل آمریکا ایالات‌متحده آمریکا، کشوری که با دو اقیانوس محصور شده، در یک صد سال اخیر به شکل متناوب میان آتلانتیک گرایی و پاسیفیک‌گرایی در نوسان بوده است. نیمه نخست قرن بیستم، ایالات‌متحده برای ارضای جاه‌طلبی‌های بین‌المللی خود و یافتن مناطق حیاتی چشم به اقیانوس پاسیفیک دوخت. در آن زمان، امپراتوری ژاپن قدرتمند‌ترین بازیگر آسیای شرقی محسوب می‌شد که به‌اندازه ایالات‌متحده، سودای سلطه بر شرق قاره کهن را در سر می‌پروراند. پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم و خطر سلطه اتحاد شوروی بر قاره اروپا، توجه ایالات‌متحده را از پاسیفیک به آتلانتیک منحرف کرد.
امیر علی ابوالفتح کارشناس ارشد مسائل آمریکا ایالات‌متحده آمریکا، کشوری که با دو اقیانوس محصور شده، در یک صد سال اخیر به شکل متناوب میان آتلانتیک گرایی و پاسیفیک‌گرایی در نوسان بوده است. نیمه نخست قرن بیستم، ایالات‌متحده برای ارضای جاه‌طلبی‌های بین‌المللی خود و یافتن مناطق حیاتی چشم به اقیانوس پاسیفیک دوخت. در آن زمان، امپراتوری ژاپن قدرتمند‌ترین بازیگر آسیای شرقی محسوب می‌شد که به‌اندازه ایالات‌متحده، سودای سلطه بر شرق قاره کهن را در سر می‌پروراند. پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم و خطر سلطه اتحاد شوروی بر قاره اروپا، توجه ایالات‌متحده را از پاسیفیک به آتلانتیک منحرف کرد.
