کاش جایتان عوض می‌شد!
دنياي اقتصاد : تیم‌ملی برد مقتدرانه‌ای برابر قطر به دست آورد تا فیفادی را با صدرنشینی در گروه A پشت سر بگذار‌د. تنها چیزی که این وسط کمی از شیرینی این پیروزی کاست، واکنش کودکانه برخی از به اصطلاح باتجربه‌های تیم بود.شما ببینید وقتی سرمربی تیم ملی بلافاصله بعد از مسابقه مستقیما سراغ رئیس سازمان صدا‌و‌سیما(!) می‌رود و با گلایه می‌گوید چرا به مخالفانش تریبون داده، خب تکلیف شاگردانش هم باید این باشد که با شادی گل‌شان رقیب را تحقیر کنند، در مصاحبه‌هایشان قطر را کوچک بشمارند و در استوری‌هایشان رفتارشان را موجه جلوه بدهند. ایران برابر یکی از ضعیف‌ترین ورژن‌های قطر که اکنون در ۴ مسابقه اخیرش فقط یک برد کسب کرده و ۱۰ گل هم خورده، به یک پیروزی آسان رسید، اما خب با این توهین و دست کم گرفتن رقیب که ارزش کار خودتان پایین می‌آید!
اصلا حالا که بازار کری خوانی داغ شده و حتی مطبوعات کشور هم شروع کرده‌اند به لگد زدن به حریف، از همه این عزیزان می‌پرسیم که آیا حاضر بودید تیم ملی سه‌شنبه شب با نتیجه ۴بریک به قطر می‌باخت، اما ۸ ماه قبل این تیم را در نیمه‌نهایی جام ملت‌های آسیا شکست می‌داد؟ بدون تحقیق، قطعا پاسخ کادرفنی و بازیکنان هم به این آرزوی محال، مثبت است پس دیگر این رفتارها چه توجیهی دارد؟ واقعیت اینجاست که تیم ملی یکی از مهم‌ترین بازی‌های تاریخ خود را به قطر واگذار کرد و حالا هر اتفاقی رخ دهد، نمی‌تواند آن زخم را التیام بخشد. قطر قطعا در سال‌های اخیر یکی از تیم‌های موفق قاره بوده و بعضی بازیکنان هم مدام در باد همین تک لحظه‌ها و پیروز‌های سینوسی خوابیده‌اند؛ تا جایی که یکی از قدیمی‌ها که هنوز تیم هم ندارد و دعوت هم نمی‌شود، از آن سر دنیا به گزارشگر بازی خرده می‌گیرد که چرا ارزش کار بازیکنان و مربیان را پایین می‌آورد! زندگی ادامه دارد و قطعا زمین فوتبال این شانس را دوباره اعطا می‌کند که ایران هم به قهرمانی قاره کهن برسد، اما ای کاش با یک برد، این‌گونه ذوق‌زده نشویم، چرا که قبلا هم ظرفیت شکست خوردن‌مان برابر قطر را با رفتار زشت موفق‌ترین لژیونر کشورمان نشان داده‌ایم!
