چرخه معیوب فوتبال ایران
دنیایاقتصاد : بهنظر میرسد مشکلات مالی فوتبال ایران به هیچ روشی علاجپذیر نیست؛ چراکه در طول سالهای اخیر راهحل قطعی و مناسبی برای آن پیدا نشده است. فوتبال باشگاهی ایران درپیچ وخم بقا و تلاش برای دسترسی به حداقلها دست و پا میزند و مسوولان دستگاه ورزش و سایر نهادهای تصمیمگیرنده مثل دولت و مجلس نیز هنوز برای پایان دادن به این معضل به موفقیتی نرسیدهاند. دست مدیران باشگاهها برای درآمدزایی کوتاه است و در این شرایط اداره کردن تیمها به کاری بسیار دشوارتبدیل شده است. آنها این روزها بیشتر از هر زمان دیگر درگیر مهیا کردن مطالبات بازیکنان و مربیان خود هستند و ناتوانی در این مورد فشارها را افزایش داده و در این بین هواداران نیز که فوتبال اصلیترین سرگرمی و دلخوشی آنها شده سرخورده و مستاصل شدهاند. رسانهها بارها نسخه برونرفت از این شرایط را تسهیل زیرساختها برای درآمدزایی و انتخاب مدیران هوشمند و خلاق برای باشگاههای پرطرفدار مثل پرسپولیس و استقلال از سوی دولت دانستهاند. مدیران این دو باشگاه البته بارها برای تامین منابع مالی دست خود را به سوی هواداران دراز کرده و به شکلهای مختلف سعی کردند کسری بودجه خود را جبران کنند.
دراین میان یک نسخه شفابخش نیز وجود دارد که آن پرداخت حق پخش مسابقات ازسوی صدا و سیما است که شریان اصلی فوتبال برای درآمدزایی در دست آنها است. ولی متاسفانه این موضوع محقق نشده تا حال و روز محبوبترین ورزش ایران خراب شود. اما وضعیت درفدراسیون فوتبال که وظیفه اداره کردن فوتبال کشور را برعهده دارد نیز بهترنیست. مدیران این نهاد مدتها است که وضعیت مالی نابسامانی دارند و همین موضوع باعث شد تا نتوانند طلب ویلموتس سرمربی سابق تیم ملی را پرداخت کنند. اخیرا اعلام شده فدراسیون فوتبال برای پرداخت حقوق ویلموتس دست به استقراض از یک شرکت دولتی زده است! این وضعیت اسفناک مدیریت در این فدراسیون را نشان میدهد؛ چراکه درخصوص درآمدزایی آنها عملکردی بسیار ضعیف و دور از انتظار داشتهاند. مهدی تاج، رئیس فدراسیون دیروز گفته: «عمده درآمد فدراسیون ازمحل درآمدهای ما ازفیفا است(!) مقداری که ما از وزارت ورزش گرفتیم خیلی محدود است و درحد تأمین هزینه پرواز تیمهای ما است. »البته تمامی تیمهای زیر پوشش فیفا کمکهای مالی متفاوتی دریافت میکنند که بخش کوچکی از هزینههای آنها را پوشش میدهد اما چرخه معیوب مدیریتی باعث شده که مدیران ورزشی ما کمتر به سمت پیدا کردن راهحلهایی برای درآمدزایی پایدار بروند. تصورکنید اگر تیم ملی فوتبال ایران به مسابقات جام جهانی صعود نمیکرد و فدراسیون نمیتوانست به کمکهای مالی فیفا اتکا کند چه شرایط بدتری بر این فدراسیون حکمفرما بود. سایر فدراسیونهای فوتبال در جهان قراردادهای اسپانسری سنگینی با شرکتها منعقد و از این راه درآمدزایی میکنند اما در ایران هم فکر مناسبی در این خصوص نیست و هم اینکه تحریمها دست مدیران را در برخی موارد کوتاه کرده است. حالا دیگر همه میدانند فوتبال ایران شبیه مریضی است که به زور دارو سرپا ایستاده و بدن رنجور و نحیف آن هر روز که میگذرد ضعیف تر میشود.