توقعات بالا از سرمربی جدید پرسپولیس؛
تارتار بیبهانه
خبرگزاری مهر در بخشی از گزارش خود در این مورد مینویسد: تارتار پس از حضور در پرسپولیس خیلی زود سراغ بازیکنانی رفت که شناخت مناسبی از آنها داشت. جذب ۶ بازیکن سابق او از گلگهر سیرجان نشان میدهد سرمربی سرخها تنها به دنبال پر کردن فهرست تیم نبوده، بلکه قصد داشته بخشی از تفکرات تاکتیکی خود را از طریق بازیکنانی که پیشتر در تیمهای تحت هدایتش کار کردهاند، به پرسپولیس منتقل کند. این انتخابها البته از یک منظر کاملا قابل دفاع است. تارتار در طول نزدیک به یک دهه مربیگری در لیگ برتر فوتبال ایران، همواره تیمهایی ساخته که بخش مهمی از هویت آنها بر سازمان دفاعی، فشردگی خطوط، کم کردن فضای بازی برای حریف و استفاده از انتقال سریع استوار بوده است. طبیعی است مربی که حالا به بزرگترین نیمکت دوران مربیگریاش رسیده، بخواهد بازیکنانی را در اختیار داشته باشد که زبان تاکتیکی او را میفهمند و پیشتر توانستهاند خواستههایش را در زمین اجرا کنند. اما همین نقطه میتواند به پاشنه آشیل تارتار در پرسپولیس تبدیل شود.
وقتی یک مربی در تیمی بزرگ، بخش قابلتوجهی از انتخابهای نقلوانتقالاتی را بر اساس شناخت شخصی و تاکتیکی خود انجام میدهد، دیگر نمیتواند پس از چند هفته عملکرد نامطلوب، مشکلات را به گردن بسته نشدن تیم یا انتخاب بازیکنان توسط دیگران بیندازد. بنابراین میتوان با صراحت گفت این بازیکنان انتخاب او هستند و در نهایت، نتیجهای که از این تیم به دست میآید نیز باید به حساب او نوشته شود.
به علاوه هوادار پرسپولیس از تیمش تنها امتیاز نمیخواهد. آنها انتظار دارند پرسپولیس مدعی باشد، برای قهرمانی بجنگد، در بیشتر مسابقات ابتکار عمل را در اختیار داشته باشد و در کنار نتیجه، فوتبال قابل قبول و رو به جلویی ارائه کند. به همین دلیل است که تارتار خیلی خوب میداند صرف نتیجهگیری هم نمیتواند تضمینی برای ادامه حضورش روی نیمکت سرخها باشد. اگر پرسپولیس برنده شود اما فوتبالی ارائه دهد که هوادار را قانع نکند، فشارها آغاز خواهد شد و اگر نتیجه هم نباشد، این فشار چند برابر میشود. تارتار در واقع وارد باشگاهی شده که در آن فاصله میان «قابل قبول بودن» و «موفق بودن» بسیار زیاد است.
