اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۷۰۵

رهبران سازمانی معمولا برای تاثیرگذاری بر کارکنان، همکاران و مدیران بالادست خود با دشواری روبه‌رو هستند؛ به‌ویژه زمانی که اختیار رسمی برای هدایت آنها ندارند. این چالش که از آن با عنوان «تاثیرگذاری غیرمستقیم» یاد می‌شود، با گسترش ساختارهای کاری پراکنده، تخصصی‌تر شدن مشاغل و افزایش نقش شبکه‌های غیررسمی، بیش از پیش رواج یافته است.

روزهای کاری برای «کیلی هریس» که در بخش خدمات مشتریان یک شرکت ارائه‌دهنده کارت اعتباری کار می‌کند، شکل کاملا متفاوتی پیدا کرده‌اند. او قبلا ساعات کاری‌اش را صرف پاسخ‌گویی به تماس‌ها، یادداشت‌برداری و ارائه توضیحات طولانی درباره شرایط و ضوابط کارت‌های اعتباری می‌کرد. اما حالا به لطف هوش مصنوعی، می‌تواند توجه بیشتری به هر مشتری اختصاص دهد. هوش مصنوعی شرایط را برای «شنون» هم تغییر داده است، اما نه به شکلی مثبت. او در بخش خدمات مشتریان یک شرکت مخابراتی در کاردیف، ولز، کار می‌کند. او می‌گوید یادداشت‌هایی که هوش مصنوعی در محل کار فعلی‌اش تولید می‌کند، اغلب پر از اشتباه هستند. «برای همین، خودم یادداشت‌هایم را می‌نویسم.» در محل کار قبلی‌اش که یک شرکت خدمات ملکی بود، مدیران ارشد به کارکنان می‌گفتند اگر پاسخ سوالی را نمی‌دانند، از چت‌جی‌پی‌تی بپرسند. عامل‌های هوش مصنوعی قرار ملاقات‌ها را تنظیم می‌کردند، اما اگر نمی‌توانستند تاریخ درخواستی مشتری را ارائه دهند، پرونده را به یک نیروی انسانی ارجاع می‌دادند. شنون می‌گوید کارکنان «مدام در حال رسیدگی به مشکلات فوری بودند. تمام پرونده‌های پیچیده به ما می‌رسید و این مساله باعث فرسودگی شغلی شدید می‌شد.»

بسیاری از مدیران به محض آنکه متوجه شوند یکی از کارکنانشان قانونی را شکسته، عذر او را می‌خواهند. آنها با هر نوع قانون‌شکنی به یک شکل رفتار می‌کنند تا رفتارشان منصفانه به نظر برسد. دلیل دیگرشان آن است که می‌خواهند همه افراد ببینند که هیچ‌کس در مقابل قانون‌شکنی مصونیت ندارد. بسیاری از مدیران همچنین تصور می‌کنند که افراد فقط به دنبال منافع خود هستند.