اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۵۷۷

یکی از واژه‌های محبوب و پرکاربرد بین بسیاری از کارآفرینان، «تاب‌آوری» است. این مفهوم را همه‌جا می‌توان دید؛ از ارائه‌های استارت‌آپی و روایت‌های بنیان‌گذاران گرفته تا پست‌های لینکدین. ایده اصلی این است که اگر بتوانی به اندازه کافی دوام بیاوری و سختی‌ها را تحمل کنی، در نهایت با موفقیت از آن عبور خواهی کرد. حدود ۸۳ درصد بنیان‌گذاران استارت‌آپ‌ها استرس شدید را تجربه می‌کنند؛ آنها با «سندروم ایمپاستر» یا احساس بی‌کفایتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و به‌تدریج اعتمادشان را به ایده‌ای که زمانی مطمئن بودند موفق می‌شود، از دست می‌دهند. در چنین شرایطی، روایت «تاب‌آوری» الهام‌بخش و انگیزه‌دهنده به نظر می‌رسد؛ اما این تصور می‌تواند بسیار گمراه‌کننده هم باشد.

در بسیاری از سازمان‌ها، فرسودگی شغلی فقط نتیجه فشار کار، حجم وظایف یا حقوق ناکافی نیست. گاهی مساله عمیق‌تر و پنهان‌تر است؛ نوعی فرسایش روانی تدریجی که باعث می‌شود کارکنان به قضاوت، حافظه و حتی درک خود از واقعیت شک کنند. این پدیده در روان‌شناسی با عنوان «گسلایتینگ» (Gaslighting) شناخته می‌شود؛ رفتاری که اگرچه بیشتر در روابط عاطفی مطرح شده، اما امروز به یکی از اشکال رایج خشونت روانی در محیط‌های کاری هم تبدیل شده است.