کسی دل و دماغ کتاب‌خوانی ندارد

 او با اشاره به در پیش بودن نمایشگاه کتاب تهران، افزود: «خیلی از ناشران عملا کار جدیدی منتشر نمی‌کنند. تا جایی که اطلاع دارم ترجیح‌ ناشران این است که هزینه‌ها را کاهش داده و سراغ کتاب‌هایی بروند که قصد تجدید چاپ‌شان را دارند.» تهوری با بیان اینکه نشر خود او نیز برای انتشار کتاب‌های جدید دست‌ نگه داشته است، یادآور شد: «متاسفانه دورنمای خیلی شفاف و روشنی نمی‌بینم؛ به عبارتی صنعت نشر دارد نابود می‌شود، یعنی درواقع شده است و تک‌وتوکی از ناشران دارند دست‌وپا می‌زنند که روی آب بمانند و کار جدیدی ارائه دهند. البته خیلی از ناشران و کتاب‌فروشان سراغ اقلام متفرقه رفته‌اند و دیگر کسی کتاب نمی‌فروشد و کسی هم کتاب نمی‌خرد. متاسفانه با این وضعیت اقتصادی، اتفاق بدی افتاد و آن هم نابودی صنعت نشر است که داریم به تدریج به آن نزدیک و نزدیک‌تر می‌شویم.»

این ناشر در پاسخ به اینکه آیا راهکاری برای برون‌رفت از این وضعیت وجود دارد، گفت: «اگر بخواهم بگویم حمایت دولت، خودش نقض غرض است، چون با حمایت‌های دولت و ورود دولت به صنعت نشر موافق نیستم؛ اینکه دولت حمایت کند و کاغذ بدهد یا وزارت ارشاد کتاب بخرد. الان در این مقطع راهکاری به ذهنم نمی‌رسد، نه دوست دارم دولت دخالت کند و نه دوست دارم در این شرایط بمانیم و درجا بزنیم. شاید بهتر می‌بود دولت در این مقطع دست به جراحی نمی‌زد، شرایط را سبک‌سنگین و متعادل می‌کرد، آن زمان حضور بخش خصوصی و ورود اتحادیه ناشران به عنوان نهاد صنفی مطمئنا تاثیرگذارتر بود تا اینکه شاهد این‌گونه قضایا باشیم. فعلا به قولی باید بسوزیم و بسازیم.» 

او در ادامه گفت: «با اتفاقات اخیر دیگر دل و دماغی هم برای کتاب و کتاب‌خوانی وجود ندارد. کتاب‌خوانی از یک ثبات و رونق و انگیزه و شوق و ذوق ناشی می‌شود که متاسفانه فاقد آنها هستیم.»  تهوری سپس گفت: «در یک کلام صنعت نشر رو به اضمحلال و نابودی است. همیشه فکر می‌کردیم وضعیتمان بهتر می‌شود اما من خوش‌بین نیستم. قیمت‌ کتاب بالا رفته و برخی از ناشران کتاب‌ها را صفحه‌ای ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ تومان قیمت‌گذاری می‌کنند؛ چه کسی می‌تواند این کتاب‌ها را بخرد؟ از طرف دیگر ناشران کتاب‌ها را با تیراژ پایین و با چاپ دیجیتال منتشر می‌کنند درحالی‌که چاپ دیجیتال کیفیت کتاب را پایین می‌آورد. کتاب کالایی است که باید در طول زمان دوام و قوام داشته باشد اما چاپ دیجیتال معمولا کیفیت آنچنانی ندارد و نهایتا یکی‌ دو سال بماند. نظاره‌گر هستیم تا ببینیم چه اتفاقات خوبی در آینده می‌افتد.»