هیچ چیز در من تغییر نکرده است
امروز سالروز تولد آربی اوانسیان است
دنیای‌اقتصاد: آربی اوانسیان، کارگردان نامی تئاتر و سینما ۸۰ سال پیش در چنین روزی در محله جلفای اصفهان به‌‌‌دنیا آمد. وی که به همراه داوود رشیدی و عباس نعلبندیان از بنیان‌گذاران کارگاه نمایش بود، بر تئاتر دوران خود تاثیرانکار‌ناپذیری داشت و توانست علاوه بر اجرای نمایش‌‌‌های مطرح در داخل و خارج از کشور، جوایز بین‌المللی زیادی کسب کند. در اثبات تبحر او همین بس که پیتر بروک، کارگردان افسانه‌‌‌ای تئاتر درباره او گفته است: «آربی استثناء است. کافی است تنها نامش را بشنوم تا نقش‌هایی از کالیدوسکوپ در ذهنم به گردش درآیند... تا به امروز دانش او مرا شگفت‌زده کرده است. او هم مردی شرقی و هم غربی است، با پذیرشی یکسان از جهان‌های پیدا و ناپیدا.» سوسن تسلیمی، بازیگر مشهور نیز، نگاه اوانسیان را به تئاتر و مقوله بازیگری منحصربه‌‌‌فرد دانسته و درباره او گفته است: «در مجموع مخالفت شدیدی با بازیگری به شکل معمول و قراردادی داشت» و توضیح می‌دهد که او چگونه از بازیگر می‌‌‌خواست که بازی نکند و چطور در اجرای دوم باغ آلبالو از آنها خواست که متن را بدون گفتن دیالوگ‌ها و در سکوت اجرا کنند.
اوانسیان در سال ۱۳۴۰ در دانشکده زبان‌‌‌های خارجی دانشگاه ادبیات تهران تحصیل کرد و در فاصله سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۴۳ به تحصیل در رشته کارگردانی در مدرسه عالی فن فیلم لندن پرداخت. سپس به ایالات متحده آمریکا رفت و در رشته تئاتر فارغ‌‌‌التحصیل شد. پس از تحصیل سینما در مدرسه عالی فن فیلم لندن و تئاتر در آمریکا، در سال ۱۳۴۵ به ایران بازگشت و کار خود را آغاز کرد. وی هم‌‌‌اکنون در خارج از کشور زندگی می‌کند و کار و تدریس را در آنجا ادامه می‌دهد. اوانسیان دراین‌باره می‌‌‌گوید: «پیش از انقلاب، موسسه «گوته» در آلمان بارها برای من دعوت‌نامه فرستاد، اما به‌‌‌دلیل مشغولیت‌‌‌هایم نمی‌توانستم این سفر را انجام دهم تا اینکه بعد از شش بار گفتند اگر این سفر را نروم، منتفی می‌شود. هنوز انقلاب به ثمر نرسیده بود که از ایران خارج شدم. رفتن من از ایران اتفاقی بود. یک هفته بعد به آلمان رسیدم. به من گفته شد چند روز در این کشور بمانم که تبدیل شد به سال‌ها. در این مدت هیچ‌‌‌کس از همکاران و مسوولان و هنرمندان از من نپرسید چرا در این سال‌ها ایران نبودم. کسی مرا از کشورم بیرون نکرده، هر چند که کسی هم از داخل مرا نپذیرفته است. گذرنامه‌‌‌ام تا به امروز ایرانی است و مانند دیگر ایرانی‌‌‌ها برای سفر به بعضی کشورها دچار مشکل می‌‌‌شوم، اما برخلاف بعضی از افراد دو گذرنامه ندارم و هیچ چیز در من تغییر نکرده است.»
