انحصار، صنعت را از علم روز محروم می‌کند
دنیای‌اقتصاد : صنعت لوازم خانگی اگر چه پتانسیل بالای بازار را پیش‌روی خود می‌بیند، اما شرایط استفاده بهینه از این ظرفیت با سیاستگذاری نادرست رو به نابودی است و عجیب‌تر اینکه مسوولان راه‌حل مشکلات را در انحصار دیده‌اند. انحصاری که اغلب تولیدکننده‌های این صنف هم با آن موافق نیستند و اعتقاد دارند با توجه به فقدان توسعه تکنولوژیک شرکت‌ها، این انحصار می‌تواند به قیمت دوری از آخرین دانش روز باشد و شرکت‌ها را به صورت خزنده و نامحسوسی از بازار خارج کند. این موضوع به‌ویژه برای شرکت‌هایی که صادرات را به عنوان یک هدف اصلی دنبال می‌کنند، بسیار حائز اهمیت است.
شرکت تولیدی صنعتی «فریدولین» به عنوان یکی از پیشگامان تولید لوازم خانگی در ایران با ۴۰ سال سابقه اقدام به تولید انواع ماشین لباسشویی تمام اتوماتیک و نیمه اتوماتیک کرده است. این تنوع در حوزه مینی‌واش‌ها با توجه به تغییرات سبک زندگی و متناسب با کارکرد‌های مختلف در منازل کوچک، زندگی‌های دور از خانواده و مسافرت‌ها پیش‌بینی و اجرا شده است. خدمات پس از فروش حامیران به عنوان مرکز رسیدگی به شکایات مشتریان یکی دیگر از گام‌های این شرکت در راستای احترام به حقوق مشتریان است و دوسال ضمانت و ۱۰ سال خدمات پس از فروش محصولات در همین راستا انجام می‌شود.
علیرضا نادب، مدیر بازرگانی شرکت «فریدولین» با اشاره به اینکه تمرکز ویژه شرکت ما روی تولید ماشین لباسشویی است، به خبرنگار «دنیای اقتصاد» می‌گوید: امروزه تولید لوازم خانگی با مشکلات عدیده‌ای مواجه است. نخستین مشکل ما تهیه مواد پتروشیمی‌ها به عنوان مواد اولیه از بورس کالاست. در واقع عرضه و تقاضا در این بازار اصلا همخوانی ندارند؛ عرضه ۵۰۰ تن و تقاضا ۲ تا ۳ هزار تن است و همین اتفاق باعث شده تا قیمت در بورس کالا از ۳۵ هزار تومان به عنوان قیمت پایه به ۵۰ هزار تومان برسد. علاوه بر این متاسفانه شاهدیم که افرادی با حجم بسیار بالا این مواد را خریداری می‌کنند و مجبوریم مواد اولیه مورد نیازمان را از این افراد خریداری کنیم. سوال من این است که چگونه نمی‌توانیم مواد مورد نیازمان را از بورس تهیه کنیم اما از بازار می‌توانیم هر اندازه نیاز داریم، خرید کنیم؟!
وی در مورد ممنوعیت ورود کالاهای کره‌ای عنوان می‌کند: ما هنوز توسعه کشورمان آنقدر قوی نشده که با علم به روز خودمان تولید کنیم و بیشتر تولیدات یا با مهندسی معکوس انجام می‌شود یا در بسیاری موارد مونتاژ است. وقتی درهای واردات را ببندیم، از دانش روز عقب می‌مانیم و طبیعی است که نمی‌توانیم به سمت و سوی صادرات برویم و شرکتی مانند ما که ۸۰ درصد محصولاتمان به عراق، ترکیه، افغانستان و... صادر می‌شود، دچار مشکل می شود.
