الگوی جدید شرکت‌ها برای اخراج کارکنان
به گزارش «وال استریت ژورنال»، در بسیاری از شرکت‌های بزرگ، الگوی جدیدی در حال شکل‌گیری است: مدیران، ماه‌ها پیش از اجرای تعدیل نیرو، کارکنان را از تصمیم خود مطلع می‌کنند، اما جزئیات مربوط به تعداد افراد یا موقعیت‌های شغلی حذف‌شده را به آینده موکول می‌کنند. درست است که این رویکرد به شرکت‌ها امکان می‌دهد به سرمایه‌گذاران نشان دهند که چقدر در کاهش هزینه‌ها جدی هستند و کارکنان هم فرصت دارند فکری به حال خود کنند، اما در عمل هفته‌ها یا ماه‌ها اضطراب و بلاتکلیفی و بی‌انگیزگی ایجاد می‌کند.
شرکت نایکی اخیرا اعلام کرده در راستای سرعت بخشیدن به عملیات خود، نیروی انسانی را کاهش خواهد داد، اما تصمیم‌گیری درباره موقعیت‌های حذف‌شده تا سال آینده انجام نمی‌شود. مدیرعامل شرکت تاکید کرده که هنوز تعداد و محل دقیق مشاغل تحت‌تاثیر مشخص نیست و کارکنان فعلا باید به کار روزمره خود ادامه دهند.
متا نیز پیش‌تر اعلام کرده بود ۱۰درصد از کارکنان، معادل حدود ۸هزار نفر، تعدیل خواهند شد و افراد مشمول، یک ماه بعد از سرنوشت خود مطلع می‌شوند. این دوره انتظار برای برخی کارکنان بسیار فرساینده بوده است. یکی از مدیران سابق متا این وضعیت را «راهپیمایی مرگ» توصیف کرده و گفته کارکنان با شدت بیشتری تلاش می‌کردند کارهای خود را به پایان برسانند تا شاید از فهرست تعدیل‌شدگان خارج بمانند.
با وجود این، برخی مدیران معتقدند اعلام قبلی تعدیل نیرو همچنان بهتر از غافلگیر کردن کارکنان با اخراج ناگهانی است. کارشناسان منابع انسانی نیز بر اهمیت شفافیت تاکید دارند و می‌گویند حتی اطلاعات ناقص بهتر است در اختیار کارکنان قرار گیرد، زیرا شرکت‌ها معمولا برای تعیین اندازه مناسب نیروی کار و دلایل حذف موقعیت‌ها به زمان نیاز دارند.
البته اعلام زودهنگام تعدیل نیرو برای شرکت‌ها ریسک هم دارد. کارکنان متخصص برای پایان دادن به بلاتکلیفی، پیش از اجرای تصمیم شرکت را ترک می‌کنند. از سوی دیگر، بسیاری از مدیران هنوز نمی‌دانند در سال‌های آینده به چه تعداد نیروی انسانی نیاز خواهند داشت. برخی شرکت‌های فناوری انتظار کاهش نیرو در سال‌های آینده را دارند و برخی دیگر هنوز درباره تاثیر هوش مصنوعی بر تعداد کارکنان مورد نیاز خود اطمینان ندارند. در نهایت، هر دو شیوه تعدیل نیرو، یعنی اعلام قبلی یا اخراج ناگهانی، هزینه‌ها و پیامدهای خاص خود را دارند. اما در الگوی جدید، شرکت‌ها تلاش می‌کنند میان شفافیت، نیازهای عملیاتی و مدیریت انتظارات کارکنان تعادل برقرار کنند.
