چرخه اندوخته‌ها در صورت‌های مالی
گاهی اوقات به علت بلاتکلیف بودن برخی طلب‌ها و بدهی‌ها، وجود برخی حساب‌های مشکوک در شرکت یا وجود برنامه‌های توسعه‌ای، همه سود حاصله (EPS) را بین سهامداران تقسیم نمی‌کنند و مقداری از آن را به‌صورت اندوخته در شرکت باقی می‌گذارند که در سال‌های بعد در مورد آن تصمیم‌گیری شود. در اغلب موارد (DPS) کوچک‌تر از آخرین (EPS) شرکت است. در بعضی موارد خاص نیز (DPS) بیشتر از (EPS) است که این مبلغ اضافی معمولا از محل سود انباشته سال‌های قبل تامین می‌شود.
رقم اختلاف بین (DPS) و آخرین(EPS) به‌صورت اندوخته در شرکت باقی می‌ماند که می‌تواند از نوع اندوخته قانونی یا عادی باشد. اندوخته قانونی سهمی از سود است که طبق قانون بورس باید در شرکت باقی بماند.طبق قانون بورس اوراق بهادار شرکت‌ها موظفند هر دوره ۵ درصد از سود خود را اندوخته کنند تا زمانی که جمع مبالغ اندوخته به ۱۰ درصد سرمایه شرکت برسد که پس از آن نیازی به انباشته کردن سود نیست. چون شرکت‌های بورسی دائماً در حال توسعه و افزایش سرمایه هستند، این باعث می‌شود هیچ‌گاه اندوخته قانونی به حداکثر مقدار خود نرسد. اندوخته عادی، مقداری از سود است که براساس نظر هیات مدیره در شرکت انباشته می‌شود و هیات مدیره باید علت و طرح توجیهی خود در این خصوص را به سهامداران اعلام کند.
طبق ماده ۹۰ اصلاحیه قانون تجارت، شرکت‌های بورسی موظفند حداقل ۱۰درصد سود خالص (EPS) را بین سهامداران تقسیم کنند. همچنین براساس قانون تجارت در صورت تصویب در مجمع عمومی عادی سالانه، سود تقسیمی مصوب باید حداکثر ظرف ۸ ماه از تاریخ تصویب به سهامداران پرداخت شود. البته سود تقسیمی تنها به سهامدارانی پرداخت می‌شود که درتاریخ برگزاری مجمع مالک آن میزان سهم باشند.
