معرفی نسبت‌های مالی
زهره صفری کارشناس بازار سرمایه
نسبت‌های مالی با توجه به کارکردشان، در چند دسته کلی طبقه بندی می‌شوند: نسبت‌های فعالیت، نسبت‌های نقدینگی، نسبت‌های نقدشوندگی و نسبت‌های سودآوری. هر یک از این نسبت ها، اطلاعات متفاوتی از عملکرد مالی یک مجموعه را در اختیار تحلیلگران و سایر ذی نفعان قرار می‌دهد.
نسبت‌های فعالیت که به نسبت کارآیی یا نسبت گردش نیز شناخته می‌شوند، کارآیی شرکت را بررسی می‌کنند. این نسبت‌ها به‌طور کلی نشان می‌دهند که یک شرکت چگونه و چطور از دارایی‌های خود بهره می‌برد. آیا این شرکت در استفاده از دارایی‌های ثابت خود کارآیی لازم را دارد؟ آیا این شرکت در استفاده از موجودی کالای خود استراتژی صحیحی را در پیش گرفته است؟ آیا این شرکت در فروش نسیه استراتژی درستی دارد؟
در مجموع نسبت‌های فعالیت یا کارآیی، بررسی می‌کنند که یک شرکت چگونه دارایی‌های در دسترس خود را مدیریت می‌کند و استراتژی مدیریت این مجموعه آیا توانسته فعالیت شرکت را بهبود دهد یا منجر به کاهش کارآیی شرکت شده است؟
نسبت‌های نقدینگی نیز از نسبت‌های مالی مهم هستند که هم برای مدیران داخلی شرکت حائز اهمیتند و هم برای افراد تحلیلگر برون سازمانی و سایر ذی نفعان. برای مثال اگر شرکتی بخواهد اوراق منتشر کند و سود نقدی دوره‌ای بپردازد، بررسی این نسبت‌ها اهمیت ویژه‌ای پیدا خواهد کرد. زیرا که پرداخت سود نقدی دوره‌ای مستلزم داشتن جریان وجه نقد مناسب و توانایی پرداخت بدهی در کوتاه‌مدت است. در چنین شرایطی هم صورت جریان وجوه نقد شرکت مورد بررسی قرار می‌گیرد و هم نسبت‌های نقدینگی شرکت محاسبه می‌شود. در مورد دریافت وام و تسهیلات نیز این موضوع صادق است. برای بازپرداخت اقساط تسهیلات، شرکت باید بتواند بدهی‌های خود را در کوتاه‌مدت و بلند‌مدت بپردازد و نقدینگی لازم را داشته باشد.
