شاخص صنعت فرآورده‌های نفتی بررسی شد

در برابر فشار عرضه

شماره روزنامه: ۵۱۰۶ تاریخ چاپ: شماره خبر: ۳۷۳۹۱۴۴ روند

شکور علیشاهی / تحلیلگر بازار سرمایه

روند حرکت شاخص فرآورده‌های نفتی نزولی است، به‌طوری که شاخص این صنعت طی ۴۵ روز کاری قبل تقریبا ۳۳ درصد کاهش داشته و از محدوده ۵ میلیون و ۳۰۰ هزار واحد به منطقه ۳ میلیون و ۵۵۰ هزار واحد رسید. در طول چند روز گذشته شاخص صنعت فرآورده‌های نفتی تا محدوده‌های ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار واحد پایین آمد. شاخص در این منطقه حمایتی با ضعیف شدن سمت عرضه و ورود سرمایه‌گذاران ریسک‌پذیر به این صنعت توانست محدوده خط روند نزولی کوتاه‌مدت را به سمت بالا بشکند و امیدها را به سرمایه‌گذاران این صنعت بازگرداند ولی با برخورد همزمان به محدوده خط روند نزولی بلند‌مدت و میانگین متحرک ۱۲۰ روزه، دوباره با فشار عرضه روبه‌رو شد. حضور این شاخص در پایین محدوده میانگین‌های متحرک ۱۲۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ روزه می‌تواند زنگ خطری باشد برای کسانی که در این صنعت سرمایه‌گذاری می‌کنند و عموما افراد ریسک‌پذیر هستند، در حال‌حاضر شاخص با محدوده میانگین متحرک ۲۰۰ روزه درگیر است.

میانگین متحرک با دوره‌های زمانی مختلف، به‌عنوان یکی از متداول ترین و پرکاربردترین اندیکاتورهای تکنیکال، پایه و اساس بسیاری از تحلیل‌های تکنیکال است. به بیان ساده می‌توان گفت این اندیکاتور میانگینی از داده‌های اصلی روزانه (معمولا قیمت آخرین معامله) است. میانگین‌های متحرک در دوره‌های زمانی متفاوت، یک ابزار تعقیب‌کننده محسوب می‌شوند، چون این اندیکاتور دنباله‌روی اطلاعات است، بنابراین باید این موضوع را همیشه در ذهن داشت که به هیچ‌عنوان نمی‌توان از میانگین‌های متحرک برای پیش‌بینی آینده بازار استفاده کرد. بیشترین کاربرد میانگین‌های متحرک استفاده از آنها به‌عنوان سطوح حمایتی و مقاومتی است.

روند نزولی کوتاه‌مدت به سمت پایین شکسته شده و حضور در نزدیکی منطقه اشباع فروش که بعد از چند روز متوالی کاهش قیمت در آن قرار می‌گیریم، در کنار واکنش به محدوده حمایتی ۳ میلیون و ۲۵۰ هزار واحد احتمال اصلاح در روند نزولی در روزهای آینده را زیاد می‌کند. توجه داشته باشید که شیب خط روند نزولی میان‌مدت کمتر از شیب خط روند نزولی بلند‌مدت است، این موضوع به این معناست که خط روند نزولی میان‌مدت در بالای خط روند نزولی بلند‌مدت قرار دارد. در مرحله اول از سناریوی افزایشی، شاخص صنعت فرآورده‌های نفتی باید محدوده خط روند نزولی میان‌مدت را به سمت بالا بشکند، در این پرده در ابتدا روند نزولی بلند‌مدت به‌عنوان مقاومت ظاهر می‌شود. می‌توان گفت مهم‌ترین محدوده‌ای که در فاز اول ممکن است مانع افزایش بیشتر قیمت‌ها شود، همین خط روند نزولی بلند‌مدت است.

رسیدن به محدوده خط روند نزولی میان‌مدت به‌عنوان هدف فاز اول افزایش قیمت‌ها با وجود حضور سه میانگین متحرک قدرتمند ۱۲۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ روزه بسیار دشوار است. در صورت عبور شاخص از پیچ و خم مقاومت‌های پیش‌روی خود در فاز اول افزایش، احتمالا می‌توان افزایش بعدی قیمت‌ها را در قالب روند صعودی کوتاه‌مدت توجیه کرد و امیدوار بود در گام دوم از سناریوی افزایشی، شاخص صنعت فرآورده‌های نفتی با گذشتن از محدوده‌های مقاومتی ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار واحد و ۴ میلیون و ۸۰۰ هزار واحد به سمت بالا، خود را به سطح ۵ میلیون و ۳۰۰ هزار واحد برساند. در کوتاه‌مدت شکسته شدن این منطقه به سمت بالا احتمال کمی دارد. در صورت افزایش تقاضا در این محدوده سرمایه‌گذاران می‌توانند به شاخص ۸ میلیون واحدی برای صنعت فرآورده‌های نفتی یا حتی بالاتر فکر کنند.

 همانطور که گفته شد، روندهای میان‌مدت و بلند‌مدت هنوز نزولی هستند و بعضی از نشانه‌های تکنیکال هنوز خبر از برگشت روند نمی‌دهند، بنابراین حرکت به سمت محدوده ۳ میلیون و ۲۵۰ هزار واحد در مرحله اول سناریوی کاهشی دور از ذهن نیست، هرچند این اتفاق ممکن است بعد از رخ دادن گوشه‌ای از پرده اول سناریوی افزایشی انجام پذیرد. تکمیل فاز اول ریزش قیمت‌ها فعلا از احتمال کمی برخوردار است ولی اگر این اتفاق بیفتد، شاهد عرضه‌های هیجانی در این صنعت خواهیم بود که نتیجه آن حرکت به سمت ۲ میلیون و ۵۵۰ هزار واحد است. در این مسیر دو محدوده ۳ میلیون واحد و ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار واحد به‌عنوان مقاومت معرفی می‌شوند.

 

 

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید
دنیای اقتصاد را بعنوان منبع مورد اعتماد خود به گوگل معرفی کنید افزودن