چرا چین گسترش ناتو به شرق آسیا را تهدید برای خود می‌داند؟

خط قرمز پکن در پاسیفیک

دنیای‌اقتصاد: همزمان با نود و نهمین سالگرد تاسیس ارتش آزادی‌بخش خلق چین، پکن در حال نمایش چهره‌ای مدرن از توانمندی‌های دفاعی خود است. دیپلماسی نظامی چین با برگزاری مراسم‌های رسمی در پایتخت‌های اروپایی تلاش می‌کند نقش این نهاد را در حفظ ثبات جهانی برجسته کند، اما در پس این تعاملات، رقابتی راهبردی با غرب در جریان است. نادیا حلمی در یادداشت اخیر خود برای مدرن دیپلماسی استدلال می‌کند که پکن در روابط نظامی خود با اروپا رویکردی محتاطانه دارد و ضمن تعامل برای حفظ تعادل جهانی، نسبت به تلاش‌های واشنگتن برای استفاده از ناتو جهت مهار قدرت خود هشدار می‌دهد.

 رهبران نظامی چین گسترش دامنه فعالیت ناتو به منطقه آسیا و اقیانوسیه را تهدیدی مستقیم علیه نظم چندقطبی می‌دانند. در ادبیات راهبردی پکن، ناتو بازمانده دوران جنگ سرد است که با مداخله در شرق آسیا و شراکت با کشورهایی نظیر ژاپن و استرالیا به دنبال نظامی‌گری و ایجاد تقابل بلوک‌ها است.

محافل امنیتی پکن منطق پیوند زدن امنیت فراآتلانتیک به مسائل هند و اقیانوسیه را رد می‌کنند و معتقدند سیاست‌های ناتو تنها تامین‌کننده منافع آمریکا به قیمت تضعیف امنیت ملی اروپا است. در این میان، برخی پایتخت‌های اروپایی تلاش می‌کنند با حفظ استقلال راهبردی از ورود تمام‌عیار به مناقشه پکن و واشنگتن پرهیز کنند تا منافع تجاری و اقتصادی آنها آسیب نبیند. با این وجود، رقابت فشرده تکنولوژیک چالشی جدی محسوب می‌شود. ناتو پیشرفت‌های چین در حوزه‌های سایبری، هوش مصنوعی و نیمه‌هادی‌ها را با دقت رصد کرده و این تحولات را چالشی استراتژیک برای زیرساخت‌ها و زنجیره تامین جهانی می‌داند. در نهایت، پکن بر این باور است که رویکرد تقابلی و توسعه‌طلبانه ناتو نه تنها منافع اروپا را تامین نمی‌کند، بلکه ثبات بین‌المللی را نیز به مخاطره می‌اندازد.