فرمان عقب‌نشینی بزرگ از قاره سبز

این اقدام که اوایل ماه ژوئن طی سندی کتبی به متحدان ابلاغ شد، توانایی ناتو برای انجام حملات دوربرد و عملیات‌های نظارتی را به‌شدت محدود خواهد کرد. به گزارش نیویورک‌تایمز، بر اساس این برنامه، تعداد جنگنده‌های «اف-۱۶» و «اف-۱۵ای» از حدود ۱۵۰ به ۱۰۰ فروند و هواپیماهای شناسایی دریایی از ۲۶ به ۱۵ فروند کاهش می‌یابد و تمامی هشت جت سوخت‌رسان هوایی از دسترس اروپا خارج می‌شوند. همچنین، یک زیردریایی موشک‌انداز، یک ناو هواپیمابر همراه با چندین ناو جنگی و ده‌ها جت مرتبط با ماموریت‌های آن و یکی از دو گروه بمب‌افکن اختصاص‌یافته به دفاع از اروپا، به مناطق دیگر منتقل خواهند شد. پنتاگون ضمن امتناع از اظهارنظر درباره آمار دقیق این سند، به بیانیه اخیر فرماندهی اروپایی خود ارجاع داد که در آن به طور کلی از قصد آمریکا برای کاهش تعهداتش در اروپا سخن گفته شده بود.

این جزئیات روشن‌ترین تصویر را از عزم دولت ترامپ برای کاهش تعهدات خود در قبال ائتلاف نظامی ناتو ارائه می‌دهد. اگرچه جدول زمانی این خروج هنوز رسما اعلام نشده، اما مقامات آمریکایی نشان داده‌اند که این تصمیم بسیار زودتر از آنچه همتایان اروپایی انتظار داشتند، اجرایی خواهد شد. خروج ناگهانی نیروهای آمریکایی، توانایی ناتو در رصد تحرکات زیردریایی‌های روسیه یا شلیک موشک‌های دوربرد تاماهاوک به عمق خاک روسیه را مختل می‌کند. به گفته کارشناسان، مجموعه این کاهش‌ها تغییر موضعی چشم‌گیر است که آمادگی بازدارندگی اروپا را با چالش‌های جدی مواجه می‌سازد. ترامپ سال‌هاست که از بار سنگین ناتو بر دوش آمریکا شکایت دارد و بارها از اروپا خواسته است تا بدون اتکا به حمایت واشنگتن، مسوولیت دفاع از خود را بپذیرد. اگرچه حضور نیروهای باقی‌مانده آمریکایی و تلاش رهبران اروپا برای تسلیح مجددِ کشورهایشان تا حدی اثرات این کاهش قوا را تعدیل می‌کند،

اما اروپا در هماهنگی این روند نظامی با موانعی مانند استعفای وزیر دفاع بریتانیا و خروج آلمان از پروژه ساخت جنگنده مشترک روبه‌رو است. برای بسیاری از اروپایی‌ها، مساله اصلی آمار تجهیزات نظامی نیست، بلکه از بین رفتن اعتماد به اراده آمریکا برای دفاع از قاره سبز در مواقع بحرانی است. این کاهش نیرو در برهه زمانی بسیار پرتنشی رخ می‌دهد؛ اخیرا اصابت یک پهپاد روسی به ساختمانی مسکونی در رومانی، نگرانی‌ها از گسترش تجاوزات روسیه به خاک ناتو را تشدید کرده است. همزمان، مقامات دفاعی آمریکا علنا از تمرکز قوای خود در منطقه هند و اقیانوس آرام خبر داده‌اند و فرماندهی اروپایی پنتاگون، وابستگی نظامی ناتو به آمریکا را یک «وابستگی متقابل ناسالم» توصیف کرده است.