آیا «گنج بادآورده» ترامپ در دیوان عالی قربانی می‌شود؟
دنیای اقتصاد: درحالی‌که دونالد ترامپ در اظهارات عمومی خود، تعرفه‌های تجاری‌اش را یک «گنج بادآورده» و منبع درآمدی هنگفت برای آمریکا توصیف می‌کند، وکیل او در دیوان عالی کشور روایتی کاملا متفاوت ارائه داده است. این دوگانگی، یک چالش حقوقی اساسی را برای قضات به وجود آورده است که می‌تواند سرنوشت یکی از جنجالی‌ترین سیاست‌های دولت او را رقم بزند. به گزارش نیویورک‌تایمز، اصل ماجرا به یک تفکیک کلیدی در قانون اساسی آمریکا بازمی‌گردد. اگر تعرفه‌ها در ماهیت خود نوعی «مالیات» برای کسب درآمد باشند، وضع آنها در حوزه اختیارات انحصاری کنگره است و اقدام رئیس‌جمهور غیرقانونی تلقی خواهد شد. اما اگر این تعرفه‌ها «ابزارهای دیپلماتیک» برای دستیابی به اهداف سیاست خارجی باشند، در چارچوب اختیارات ویژه رئیس‌جمهور قرار می‌گیرند و قانونی خواهند بود.
دی. جان سائر، وکیل دولت، در جلسه دیوان عالی تاکید کرد که هدف اصلی تعرفه‌ها، اعمال فشار بر کشورها برای تغییر رفتارشان بوده و درآمدزایی آن «صرفا امری جانبی» است. این در تضاد کامل با سخنان خود ترامپ است که بارها به درآمد «تریلیون‌ها دلاری» حاصل از این تعرفه‌ها افتخار کرده است. معمولا دیوان عالی به سخنان سیاسی و عمومی رؤسای جمهور اهمیتی نمی‌دهد و مبنای کار خود را استدلال‌های حقوقی ارائه‌شده در دادگاه قرار می‌دهد. برای مثال، در گذشته اظهارات اوباما درباره «قانون بهداشت و درمان» و سخنان خود ترامپ درباره «ممنوعیت ورود مسلمانان» توسط قضات نادیده گرفته شد. اما این‌بار یک تفاوت عمده وجود دارد: تیم حقوقی دولت در اقدامی بسیار غیرمعمول، در لایحه رسمی خود به‌طور مستقیم به اظهارات جنجالی ترامپ استناد کرده است.
در این لایحه آمده: «به لطف تریلیون‌ها دلاری که توسط کشورهای دیگر پرداخت می‌شود، آمریکا اکنون کشوری قوی است.» به گفته کارشناسان، حقوقی مانند جاناتان آدلر، این اقدام «در را برای بررسی اظهارات رئیس‌جمهور باز کرده است». به عبارت دیگر، وکلای دولت با دست خودشان، سخنان عمومی ترامپ را وارد پرونده حقوقی کرده‌اند و به قضات این اجازه را داده‌اند تا تناقض میان ادعای «ابزار سیاستی» و واقعیت «کسب درآمد» را به‌طور جدی بررسی کنند. کیت شاو، استاد حقوق دانشگاه پنسیلوانیا، معتقد است که دادگاه‌ها معمولا باید از سخنان سیاسی رؤسای‌جمهور چشم‌پوشی کنند، مگر آنکه با «سوءنیت» همراه باشد. او استدلال می‌کند وقتی رئیس‌جمهوری از تریبون خود صادقانه استفاده نمی‌کند، دادگاه‌ها کاملا موجه هستند که از سخنانش علیه او استفاده کنند.حالا دیوان عالی باید تصمیم بگیرد که آیا این تناقض آشکار را نادیده بگیرد، همان‌طور که در پرونده ممنوعیت سفر در سال ۲۰۱۸ انجام داد یا این‌بار به‌دلیل ورود رسمی اظهارات ترامپ به پرونده، رویکرد متفاوتی در پیش گیرد و یک قدرت‌طلبی سیاسی مبتنی بر دروغی آشکار را رد کند. رای نهایی دیوان، نه تنها بر اقتصاد جهانی، بلکه بر حدود اختیارات ریاست‌جمهوری در آمریکا نیز تاثیر عمیقی خواهد گذاشت.
