سی ویژگی افراد حیله‌‌گر

۱- مهم‌ترین موضوع در حرف، واکنش و عملِ شخصِ حیله‌گر، در نهایت حفظ و ترویج خودش است؛

۲- ده‌‌ها شخصیت دارد؛

۳- تا می‌تواند وعده می‌دهد چون به درستی می‌‌داند عموم مخاطبان حافظه کوتاه‌مدت دارند؛

۴- به هیچ اصول ثابتی پایبند نیست و استعداد U-turn‌های مکرر در جهان‌بینی را دارد؛

۵- معقول بودن را هنرمندانه به نمایش می‌‌گذارد؛

۶-جز به سِمَت وامکاناتِ ناشی از سِمَت، وفاداری دائمی دیگری ندارد؛

۷- کلمات دلنشین، مهم‌ترین سرمایه حیله‌گران است؛

۸- به تناسب مخاطب، ظاهر خود را تنظیم می‌کند و دنبال مرید است؛

۹- دائما در حال رصد کردن اوضاع برای فرصت طلبی و حفظ منافع خودش است؛

۱۰- کانونی‌‌ترین هنر حیله‌‌گر، مخفی کردن خودِ واقعی است؛

۱۱- با آنچه می‌‌گوید و نمی‌‌گوید، خودِ واقعی را مخفی می‌کند؛

۱۲- به تناسب مخاطب، واژگان خود را تغییر می‌دهد؛

۱۳- از این واژه‌‌ها بسیار استفاده می‌کند: انسانیت، عدالت، صداقت؛

۱۴- خیلی ناجوانمردانه اطرافیان خود را حذف می‌کند؛

۱۵- رصد می‌کند تا آنچه مخاطب دوست دارد بشنود را، به او بگوید؛

۱۶- نهایت تلاش را به کار می‌گیرد تا مخاطب با حال قضاوت کند و گذشته را فراموش کند؛

۱۷- دومین سرمایه حیله‌‌گر این است که عامه معمولا گذشته را فراموش می‌کنند؛

۱۸-منحنی عملکرد او سینوسی است چون در پی حقیقت نیست؛

۱۹-حیله‌‌گری در طبیعت و DNA اوست؛

۲۰-دو «نیرو» در ناخودآگاه او همیشه فعال است: تصاحب مقام و دسترسی به پول و امکانات؛

۲۱- به جز مقام، شهرت و پول، عمومِ مدارهای دیگرِ لذت در وجود او خاموش است؛

۲۲- فرصت‌‌ها را شکار می‌کند تا در صحنه تئاتر بماند؛

۲۳- کلیدی‌‌ترین کاری که با دیگران دارد: ساختنِ «ذهنیت‌‌های» جدید برای آنها؛

۲۴- یکی در میان، جملاتی می‌‌گوید تا مخاطب را نسبت به نیات خود سِحر کند؛

۲۵- از طریق بازی با واژگان و مفاهیم، اوضاع را امیدوار‌کننده ترسیم می‌کند؛

۲۶- توهم و fact را با هم مخلوط می‌کند تا مخاطب را گیج کند؛

۲۷- از پرداختن به موضوعات و مشکلات کانونی طفره می‌رود؛

۲۸- بو می‌‌کشد تا به کانون‌‌های قدرت و ثروت نزدیک شود و بماند؛

۲۹- عامدانه تلاش می‌کند بخش‌‌هایی از هر موضوع و داستانی را از دید مخاطب مخفی نگه دارد؛

۳۰- عامدانه سعی می‌کند دیگران در مورد سخنان و عملکرد او سریع به جمع‌‌بندی برسند.