دکه - ۱۴۰۵/۰۵/۲۸
این نوآوری ظاهری اما خطرات پنهانی دارد که پیش از تبدیل شدن به یک سبک نوشتاری فراگیر و فرهنگ بصری نهادینه شده باید ازسوی مسوولان فرهنگی، انتظامی و آموزشی کشور بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد. نخستین و مهمترین خطر این سبک تبلیغاتی متوجه حوزه زبان و ادبیات عمومی است. تجربه تاریخی سریال برره به ما آموخت که تغییرات زبانی و ادبی گاهی از جایی آغاز میشوند که هیچکس آن را جدی نمیگیرد. امروز سبک نوشتاری تکهتکه در تبلیغات شهری همان مسیر را میرود؛ از یک ترفند تجاری ساده به یک عادت بصری و از آنجا به یک هنجار نوشتاری.»
روزنامه شرق روز گذشته در سرمقاله خود نگاهی دوباره به سالگرد کودتای ۲۸ مرداد، این رویداد تاریخی مهم انداخته است. این رویداد را اگر در کنار مشروطه، کودتای ۱۲۹۹ و انقلاب ۵۷ مهمترین نقاط عطف تاریخ معاصر ایران به حساب آوریم، اغراق نکردهایم. ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بهمثابه گسلی عریض و عمیق ایران قبل و بعد آن را از هم جدا کرد. کورش احمدی نویسنده این سرمقاله نوشت: «در سالگرد کودتای ۲۸مرداد نگاهی دوباره به این رویداد تاریخی مهم ضروری است. این رویداد را اگر در کنار مشروطه، کودتای ۱۲۹۹ و انقلاب ۵۷ مهمترین نقاط عطف تاریخ معاصر ایران به حساب آوریم، اغراق نکردهایم. ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بهمثابه گسلی عریض و عمیق ایران قبل و بعد آن را از هم جدا کرد.
ایرانِ قبل از آن پیگیر احیا و تحقق آرمانهای مشروطه و در رأس همه حکومت قانون و حکومت برآمده از آرای مردم بود. درحالیکه دولتهای بعد از آن کودتا به نحوی سیستماتیک سعی در بهحاشیهراندن آرمانهای مشروطه و تعطیلی حکومت قانون داشتند؛ تا آنجا که از مقطع ۱۳۴۲ به بعد و در مقام واکنش، به قول مهندس بازرگان، جامعه نیز زبان قانون و مطالبه حکومت قانون را رها کرد و مطالبات خود را اغلب از راههای متفاوت و بعضا مخرب پی گرفت. مفاهیمی مانند آزادی احزاب، آزادی مطبوعات، حقوق و آزادیهای فردی، روند قضایی منصفانه، امکان فرستادن معدودی نماینده واقعی به مجلس و بسیاری دیگر در قبل از گسل ۲۸ مرداد باقی ماندند و در زمره آرزوهای ناممکن ایرانیان درآمدند.»
