پیش‌بینی ماجراهای ۵۰ سال بعد
آزاده شاهمیری کارگردان
نمایش «بی‌صدایی» این روزها در تالار سایه روی صحنه است. فضاسازی مینی‌مال دارد و تلاش کرده‌ایم در استفاده از المان‌های بصری و طراحی صحنه و لباس و میزانسن فضای ساده‌ای را به مخاطب ارائه دهیم. من به همراه سهیل امیرشریفی متن نمایشنامه را نوشته‌ایم و از همان ابتدا نیز قرار بر اجرای یک اثر ساده با حضور دو بازیگر در کار بود. در این اثر کاراکترهایی با نام‌های نوا و یلدا حضور دارند که مادر و دختر هستند و اتفاقات نمایش در ۵۰ سال آینده می‌گذرد. در طول اجرا دختر سعی دارد گذشته‌ای را به یاد مادرش بیاورد.
سعی می‌کند خاطراتی را بازسازی کند و بفهمد که اصولا امر واقع چیست و چه وقایعی واقعا رخ داده و چه اتفاقاتی برساخته ذهن هستند. بخش مهمی از اجرا به ویدئو اختصاص دارد البته ویدئو نه به مفهوم ویدئو آرت بلکه به معنی نمایش تصاویری در خدمت و همراه اجرا که توسط سهیل امیرشریفی ساخته شده است. این فیلم‌ها فضای شبه مستندی دارد و ما تمرین‌ها را با همراهی ویدئوها جلو می‌بردیم.
این نمایش اردیبهشت ۹۶ در فستیوال هنر بروکسل اجرا شد و بعد به بخش اصلی فستیوال ادینبرو راه یافت که در مرداد ۹۶ برگزار شد. سپس نمایش در فستیوال تئاتر اشپکتکل زوریخ اجرا و سپس برای اجرا در جشنواره کرالا هند نیز دعوت شد. همچنین این نمایش در فروردین ۹۷ در شهر زوریخ نیز اجرا شد و پس از آن بود که تلاش کردم نمایش در ایران هم اجرا داشته باشد که خوشبختانه این اتفاق میسر شد و نمایش برای اجرا در فروردین ۹۸ در تئاتر شهر مجوز گرفت. «بی‌صدایی» قرار است هفته اول خرداد ماه نیز در فستیوال تئاتر فست‌وُخن وین اجرا داشته باشد.
در اجراهای خارج از کشور ما بازخوردهای خیلی خوبی از مخاطبان دریافت کردیم. از آنجا که ما بیشتر در فستیوال‌ها اجرا داشتیم مخاطبان این رویدادها می‌دانند که قرار است به دیدن چه نوع آثاری بنشینند و موضع‌گیری منفی ندارند و مخاطبان خارجی نمایش را درک می‌کردند. این نمایش تا فردا جمعه ۳۰ فروردین ماه ساعت ۲۰ در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر میزبان علاقه‌مندان است.
