فناوری روی میز رگولاتور
گفته می‌شود که فناوری راهکار علاج‌‌‌بخش مشکلات امروز جهان است و همیشه این امید وجود داشته است که ابتکارهای فناورانه ناجی بشریت باشند. اما عموما هنگام سخن گفتن از فناوری، ابزارهای دیجیتالی که توسط عموم مردم استفاده می‌‌‌شوند به ذهن متبادر می‌‌‌شوند. این در حالی است که دولت‌‌‌ها همواره از بزرگ‌ترین مشتریان و کارفرمایان فناوری‌‌‌ها، به‌‌‌ویژه فناوری اطلاعات و ارتباطات به‌‌‌عنوان یکی از فناوری‌‌‌های پیشرو بوده‌‌‌اند.
دولت‌‌‌ها با بهره‌‌‌گیری از ابزارهای الگوریتمی و هوشمند، چهره سنتی دستگاه اداری و بوروکراسی عظیم خود را دگرگون کرده‌‌‌اند. یکی از مهم‌ترین محورهای این تغییر را در سازمان‌های تنظیم‌‌‌گر می‌توان جست؛ محلی که تلاقی منافع دولت، بخش خصوصی و شهروندان است. در این پرونده که به‌‌‌مناسبت روز ارتباطات و فناوری اطلاعات تدارک دیده شده است، به زوایای کمتربررسی‌‌‌شده کاربست فناوری در تنظیم‌‌‌گری (که از آن به رگ‌‌‌تک یاد می‌شود) پرداخته شده است. آیا فناوری‌‌‌های دیجیتال و الگوریتم‌‌‌ها می‌توانند نسخه شفابخش تنظیم‌‌‌گری به‌‌‌عنوان یکی از حوزه‌‌‌های پرچالش سیاستگذاری عمومی باشند؛ یا آنکه خود آنها مسائل تازه‌‌‌ای را به همراه دارند که باید همچون یک معما توسط سیاستگذاران حل شوند؟
