موانع گذار انرژی
تاریخ انرژی‌‌‌های تجدیدپذیر را می‌توانیم به دوران تمدنهای باستانی پیوند دهیم؛ زمانی که قدرت خورشید، باد و آب در دسترس انسان‌ها قرار داشت؛ زمانی که تمدنهای باستانی یونان و روم از قدرت باد در آسیاب‌ها استفاده می‌‌‌کردند یا چینی‌‌‌های باستان و ایرانی‌‌‌ها از پمپ‌‌‌های آبی برای آسیاب‌‌‌کردن دانه‌‌‌های خود بهره می‌‌‌بردند. فرم‌های دیگری از انرژی پس از آن به این چرخه اضافه شد: استفاده از آتش، هیزم و روغن و کشف قدرت نیروی تولیدی توسط آتشی که از روغن‌‌‌های گوناگون به دست می‌‌‌آمد.
در این میان دریافت انرژی از ماهی‌‌‌های روغنی از دوره‌‌‌های مهم تاریخ انرژی است. در دوران انقلاب صنعتی و پس از آن، دوران کشف و شکوفایی قاره آمریکا، استفاده گسترده از انرژی نیروی انسانی و برده‌داری جزو تاریخ مهم انرژی است. کشف و استفاده بهینه و گسترده از سوخت‌های فسیلی همچون زغال‌سنگ، نفت و گاز باب جدیدی را در صنعتی شدن و سرعت توسعه باز کرد؛ به نحوی که جهان با سرعت به سمت مدرن شدن پیش رفت. تحلیلگران تاریخ انرژی، دوران اوج صنعتی‌شدن در دنیای امروز را دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی می‌‌‌دانند؛ دورانی که کارخانه‌‌‌ها با سرعت هرچه تمام‌تر کار می‌‌‌کردند تا نیازهای انسان مدرن امروزی را برآورده کنند. بعد از آن دوران، به دوره افول و مشکلات اقلیمی برمی‌‌‌خوریم. در این دوران انسان آگاه امروزی با این واقعیت مواجه شده است که نوع زندگی مدرن بر پایه سوزاندن سوخت فسیلی در حال از بین بردن فضای اقلیمی کره زمین است. اما سوال اصلی اینجاست؛ چرا بازگشت به انرژی‌‌‌های تجدیدپذیر برای انسان امروز بسیار سخت است؟ موانع اصلی استفاده از انرژی خورشید، باد و آب کدامند و چرا گذار یا بازگشت به انرژی تجدیدپذیر بسیار کند صورت می‌گیرد؟ «باشگاه اقتصاددانان» پاسخ این سوالات را بررسی می‌کند.
