واکاوی بحران سریلانکا
احسان‌آذری‌نیا : در ابتدای هفته جاری اخبار منتشرشده درباره هجوم تظاهرکنندگان خشمگین سریلانکایی به محل اقامت رئیس‌جمهور این کشور و تصرف آن، سبب تعجب و نگرانی شد. از مدت‌ها پیش، تظاهرات ضددولتی در این کشور کوچک جنوب هند برگزار می‌شد؛ اما چند روز پیش، خشم مردم از وضعیت وخیم اقتصادی به اوج رسید و آنها نوعی کودتای مردمی را اجرا کردند. رئیس‌جمهور وعده داده است که استعفا خواهد داد و پیش‌بینی شده که احزاب مختلف، دولتی موقت را تشکیل خواهند داد تا زمان انتخابات فرابرسد.
درباره علل وخامت اوضاع اقتصادی و مالی سریلانکا، پرسش‌ها و دیدگاه‌های مختلفی مطرح است. دو هفته پیش، نخست‌وزیر این کشور اعلام کرد که سریلانکا ورشکسته است و پولی برای پرداخت بدهی‌ها و واردات مواد غذایی و سوخت وجود ندارد. تحلیلگران از پیش نسبت به رخ‌دادن ورشکستگی دولت این کشور و کشورهای دیگر با ویژگی‌های مشابه هشدار داده بودند.
در ماه‌های اخیر، تحولات بزرگی در اقتصاد جهان رخ داده است. برای مثال، جنگ اوکراین سبب شده است که قیمت سوخت و دیگر مواد خام به‌سرعت افزایش یابد. تورم، یک پدیده جهانی است؛ اما در برخی کشورها از جمله سریلانکا، سوءمدیریت اقتصادی بر شدت این عامل منفی افزوده است و فشار اصلی بر مردم وارد می‌شود. مردم سریلانکا مدت‌های طولانی از سیاست‌های دولت ناراضی و خشمگین بودند و در نهایت این خشم به تصرف اقامتگاه رسمی رئیس‌جمهور و سقوط دولت منجر شد.
غیر از سریلانکا، کشورهای دیگر با ویژگی‌های مشابه وجود دارند که در معرض ورشکستگی قرار دارند و قطعا ناآرامی‌های سیاسی در آنها رخ خواهد داد. پاکستان، لبنان و مصر جزو این کشورها هستند. در مطالب حاضر، به ریشه‌های تحولات در سریلانکا، هشدار تحلیلگران درباره تکرار این حوادث در کشورهای دیگر، وضعیت بحران بدهی‌ها در کشورهای در حال توسعه و... اشاره شده است.
