بحران انسانی در افغانستان
احسان آذری‌نیا : در هفته‌های اخیر، موضوع گرسنگی در افغانستان توجهات را به خود معطوف کرده است و نهادهای بین‌المللی و آژانس‌های کمک‌رسان معتقدند، اگر همین حالا راهی برای ارائه کمک به مردم این کشور پیدا نشود، در هفته‌ها و ماه‌های آینده شرایط بسیار هولناک خواهد شد؛ زیرا تقریبا نیمی از مردم، دچار بحران عدم‌امنیت غذایی هستند و ممکن است تعداد زیادی از آنها، به‌ویژه کودکان، در آینده به دلیل گرسنگی جان خود را از دست بدهند.
اواسط ماه آگوست، حکومت افغانستان به دست طالبان سرنگون شد و فورا پس از این رویداد، آمریکا و نهادهای بین‌المللی وام‌دهنده، از جمله صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی، ۵/ ۹میلیارد دلار از دارایی‌ها و وام‌هایی را که قرار بود به افغانستان بدهند، مسدود کردند. در دو دهه اخیر با آنکه پیشرفت‌هایی در حوزه‌های مختلف در افغانستان صورت گرفته، اما به دلیل سوءمدیریت کمک‌های بین‌المللی، اقتصاد این کشور به‌شدت به کمک‌های خارجی وابسته مانده است. حالا این کمک‌ها قطع شده و طبیعی است که شرایط به‌شدت وخیم باشد. نکته مهم دیگر این است که طالبان، توانایی مدیریت کشور را ندارد. بسیاری از متخصصان از کشور رفته‌اند و گروه‌هایی نظیر داعش خراسان، تهدیدی جدی برای ادامه حاکمیت طالبان محسوب می‌شوند. تحلیلگران معتقدند، آمریکا و هم‌پیمان‌های این کشور و نیز نهادهایی نظیر بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول تا وقتی طالبان بر افغانستان حاکم است، کمک مالی به این کشور نخواهند کرد و صرفا کمک‌های انسان‌دوستانه ارائه می‌کنند و همین کمک‌ها نیز مشروط است.
طی دو دهه اخیر آمریکا، اروپا و برخی نهادهای بین‌المللی مبالغ عظیمی را صرف امور مختلف در افغانستان کرده‌اند، اما سوءمدیریت این منابع، فساد مالی، تمرکز قدرت و... سبب شد این کمک‌ها موجب ایجاد رونق پایدار در اقتصاد افغانستان نشود. در مطالب حاضر، به ابعاد بحران انسانی در افغانستان، اقداماتی که باید انجام شود، دلایل وضعیت کنونی و... پرداخته شده است.
