سرعت‌گیرهای صادراتی
«از آب گل‌آلود ماهی گرفتن» ویژگی بارز صادرکنندگانی است که بعد از تغییر چهره سیاست‌های ارزی و تجاری ظاهر شدند. آمارها نشان می‌دهد با وجود کاهش وزنی تجارت خارجی، اعم از صادرات و واردات، تعداد فعالان تجارت خارجی از جمله صادرکنندگان افزایش یافته است. در این میان هجوم برای دریافت کارت‌های بازرگانی نیز از همین مساله حکایت دارد. در حالی که هجوم برای واردات به دلیل انگیزه دریافت ارز ارزان قابل پیش‌بینی بود، گفته می‌شود گمنامانی هم به حوزه صادرات پیوسته‌اند که ریسک صادرات کالای با کیفیت و خوشنامی صادرکننده ایرانی را بالا برده و در معرض تهدید قرار داده‌اند.
براساس آمارهای سازمان توسعه تجارت تا سال ۱۳۹۶ حدود ۸ هزار صادرکننده فعال در کشور وجود داشت. اما در سال ۱۳۹۷ به دلیل جذابیت دلار ۴۲۰۰ تومانی به یکباره تعداد واردکننده‌ها افزایش قابل‌توجهی پیدا کرد. از سوی دیگر، سیاست‌های اعمال‌شده با هدف بازگرداندن ارز ناشی از صادرات به کشور هم باعث افزایش عجیب آمار صادرکنندگان شد. به‌طوری که سال گذشته بیش از ۶ هزار و ۵۰۰ صادرکننده جدید به تعداد صادرکنندگان کشور اضافه شد. مطابق با ارزیابی‌ها بار اصلی صادرات سال ۱۳۹۷ بر دوش ۴۴۵ صادرکننده بود که هیچ نشانی از آنها وجود ندارد. صادرکنندگانی که بیش از ۵ میلیارد دلار ارزآوری برای کشور داشتند؛ ولی ارز ناشی از صادراتشان را به کشور بازنگرداندند. اما چه شد که صادرات برای این دسته از صادرکنندگان بی‌نام‌و‌نشان جذاب و دوست‌داشتنی شد؟
