بنگاه‌های کوچک و متوسط در دوران تحریم
بنگاه‌های خرد و متوسط اصطلاحا به SMEها مشهورند و در عموم کشور‌ها بنگاه‌های خرد کمتر از ۱۰۰ نفر نیروی کار و بنگاه‌های متوسط ۱۰۰ تا ۵۰۰ نیروی کار دارند. این بنگاه‌ها به دلایل گوناگون در بحران‌های اقتصادی آسیب‌پذیری بالاتری دارند و باید در کنار سیاست‌های حمایتی دولت‌ها، تصمیم‌های خود را با شرایط جدید منطبق کنند.
این بنگاه‌ها در ایران با اجرایی شدن برجام امید داشتند تا به‌طور کامل از شوک اقتصادی بحران سال‌های ابتدایی دهه خارج شوند. اما هنوز از شوک اقتصادی سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۲ خارج نشده بودند که موج شوک جدید در ماه‌های پایانی سال ۱۳۹۶ قدرتمندتر از گذشته انتظارات مثبت در بسیاری از این بنگاه‌ها را به انتظارات منفی تبدیل کرد. از سال ۱۳۹۶ تاکنون بسیاری از این بنگاه‌های اقتصادی از صحنه خارج شده‌اند و بسیاری دیگر نیز با چنگ و دندان سعی در حفظ حیات اقتصادی بنگاه‌های خود دارند. مهم‌ترین خروجی این شرایط بیکاری بسیاری از شهروندان است که مشکلات عدیده اقتصادی و اجتماعی را به‌دنبال دارد. از سوی دیگر بنگاه‌های دولتی نیز گرفتار شرایط جدید هستند و در بسیاری از موارد ضعیف‌تر از بخش خصوصی عمل کرده‌اند. با این تفاوت که دولت پشتیبان این واحدهای اقتصادی است. حال سوال این است که اگر شرایط امروز را بپذیریم، بنگاه‌های کوچک و متوسط باید چه اقداماتی را برای بقای خود در اولویت قرار دهند؟ دولت دوازدهم چه سیاست‌های عاجلی را برای جلوگیری از فروپاشی این بنگاه‌ها باید به‌کار بگیرد؟ کارشناسان و فعالان اقتصادی در این پرونده باشگاه اقتصاددانان به این پرسش‌ها پاسخ داده‌اند.
شهاب‌الدین رحیمی
