نوروز اثر ناملموس و میراث جهانی
هشتم مهرماه ۱۳۸۸ آیین باستانی «نوروز» با عضویت هفت کشور و با عنوان یک پرونده مشترک در فهرست میراث ناملموس یونسکو به ثبت رسید. این پرونده مشترک با درخواست و مدیریت ایران و همکاری کشورهای جمهوریآذربایجان، هند، قرقیزستان، پاکستان، ترکیه و ازبکستان بهعنوان سومین اثر در فهرست میراث ناملموس جهانی و نخستین اثر ناملموس ایرانی در این فهرست جهانی ثبت شد.
محمد میرشکرایی، پیشکسوت حوزه مردمشناسی و رئیس پیشین پژوهشکده مردمشناسی سازمان میراثفرهنگی و گردشگری که پیشنهاد ثبت جهانی نوروز را مطرح کرده و تلاشهای زیادی برای تهیه این پرونده انجام داده بود، درباره این اقدام مشترک گفته است: «ما باید بکوشیم در ذهن همه ملتها و بهویژه روشنفکرانشان، این فکر را جا بیندازیم که شخصیتهای فرهنگی ـ تاریخی به یک قوم یا سرزمین محدود متعلق نیستند، بلکه به یک پهنه وسیع، یگانه و همگون فرهنگی که از چین تا آن سوی فرات گسترده است، تعلق دارند.»سال ۱۳۹۳ پنج کشور «افغانستان، عراق، قزاقستان، تاجیکستان و ترکمنستان» درخواست عضویت در پرونده مشترک جهانی «نوروز» را مطرح کردند.بهدنبال این تقاضا و برای الحاق نام پنج کشور به این پرونده، از ۱۱ تا ۱۶ اسفندماه ۱۳۹۳، هتل لاله در تهران میزبان نمایندگان کشورهای عضو پرونده «نوروز» و کشورهای تقاضاکننده برای پیوستن به این پرونده بود تا کشورهای عضو پرونده بر سر چگونگی تهیه پرونده جدید و بهدست آوردن راهکارهای مختلف به تفاهم برسند. سرانجام دفتر بزرگترین پرونده میراث ناملموس از نظر تعداد کشورهای عضو در آن، ۱۶ اسفند ۱۳۹۳ در طبقه ۱۳ هتل لاله بسته شد و صبح روز گذشته (چهارشنبه، ۱۰ آذرماه ۱۳۹۵) با نهایی شدن پیوستن این پنج کشور جدید به پرونده، بار دیگر پرونده «نوروز» در فهرست میراث ناملموس جهانی یونسکو به ثبت رسید.