دوگوبینو، دیپلمات مورخ
کنت آرتور دو گوبینو، نویسنده، خاورشناس، مورخ، محقق و دیپلمات فرانسوی ۱۳ اکتبر ۱۸۸۲ در سن ۶۶ سالگی چشم بر جهان فروبست. او شاگرد آلکسی دوتوکویل از بزرگترین جامعه شناسان قرن نوزدهم بود.
گوبینو در سال ۱۸۵۵ به همراه همسر و دخترش از طریق بندر بوشهر به ایران آمد و از طرف دربار استقبال باشکوهی از او به عمل آمد. در طول اقامت خود در ایران به زبان فارسی مسلط شد و به کارهایی از قبیل سکهشناسی و مطالعه تاریخ و فلسفه و ترجمه متون فارسی به فرانسه مشغول شد. خود گوبینو در نامهای به خواهرش مینویسد: در ایران همه چیز هست؛ زندگی، خدا، هستی، نیکی و... من به ایران آمدهام تا ببینم مردم این سرزمین پهناور و باستانی چطور زندگی میکنند و چطور میاندیشند. گوبینو در طول زندگی پرماجرای خود در سال ۱۸۵۸ بار دیگر به فرانسه بازگشت و به آمریکا رفت و بعد از مدتی بار دیگر در مقام سفیر فرانسه به تهران اعزام شد و تا سال ۱۸۶۳ در این مقام باقی ماند. سالهای آخر عمر او در سفر به سرزمینهای اروپایی مخصوصا آلمان و ایتالیا سپری شد و در اواخر عمر هم در پاریس زیست و سرانجام در شهر تورین درگذشت.او چند کتاب درباره ایران نوشته از جمله «تاریخ ایرانیان»، «نامههای ایرانی»، «سه سال در ایران» و...