آبراهام دوپرون بنیان‏گذار ایرانشناسی

آبراهام هیاسینت آنکیتل دوپرون خاورشناس فرانسوی، در هفتم دسامبر ۱۷۳۱م در پاریس به دنیا آمد و پس از طی تحصیلات متوسطه، وارد دانشگاه این شهر شد. در این زمان بود که به زبان‏های شرقی علاقه‏مند شد و زبان‏های فارسی، عربی و عبری را فرا گرفت. وی سپس برای تکمیل آموخته‏ها و تحقیق درباره مذاهب ایرانیان قدیم راهی هند شد و پس از آشنایى با زبان‏های سانسکریت و پهلوی، به ترجمه آثاری از این خطه، از قبیل اوستا پرداخت. خطابه‏ها و گزارش‏های دوپرون در فرهنگستان علوم ادبی فرانسه و نیز ترجمه کاملی که از اوستا انجام داد، نه تنها فرانسویان را با نام ایران و اوستا آشنا کرد، بلکه دانشمندان دیگر کشورهای اروپایى را نیز بر آن داشت که در مباحثات مربوط به این علم شرکت کنند.

پس از انتشار ترجمه اوستا، علمای زرتشت، ترجمه و تحقیقات دوپرون را عاری از حقیقت دانستند و آن را فاقد هرگونه ارزش تاریخی اعلام کردند. انتقادات و اتهاماتی که به دوپرون وارد آمد، به جای اینکه از ارزش تحقیقات وی بکاهد، آثار او را در جهان مشهور ساخت. همچنین نقش دوپرون در تعمیم و نشر فرهنگ ایران در فرانسه و اروپا، فقط به ترجمه اوستا ختم نمی‏شود، بلکه او هنگام بازگشت از ایران، ۱۸۰ نسخه خطی نفیس با خود همراه داشت و این نسخه‏های گرانبها، سهم بزرگی در شناساندن فرهنگ ایرانی در اروپا ایفا کرد.گنجینه‏ای که دوپرون در دست علاقه‏مندان به فرهنگ و تمدن ایرانی نهاد، تحول عظیمی در زمینه پژوهش‏های ادبی درباره ایران پدید آورد. از دوپرون آثار متعددی بر جای مانده که قانون‏گذاری شرقی، تتبعات تاریخی و جغرافیایی درباره هند و نیز فرهنگ و زبان پهلوی به فرانسه از آن جمله‏اند. آنکیتل دوپرون که از او به‌عنوان بنیان‏گذار ایران‏شناسی در جهان یاد می‏شود، سرانجام در ۱۷ ژانویه ۱۸۰۵م در ۷۴ سالگی درگذشت.