منزل بیست و چهارم از منقا به چهارده

شماره روزنامه: ۳۲۰۳ تاریخ چاپ: شماره خبر: ۸۰۳۲۸۴ تاريخ-و-اقتصاد

<p> گروه تاریخ و اقتصاد: در این روز ما دیر ملتفت شدیم. که اگر از دره سمت شمال از راه‌هاتوده و نمکه روانه شده بودیم زودتر به منزل می‌رسیدیم. ولیکن ما راه مستقیم را پیش گرفته از کنار رودخانه که به دره چهارده می‌رود رفتیم و بعد از آنکه از چندکوه گذشتیم آخرالامر به دره چهارده رسیدیم یعنی به قریه کلاته که در دو فرسنگ و نیمی چهارده کلاته واقع است. این ده، چهل پنجاه خانوار جمعیت دارد. و باغات توت و گردو زیاد دارد. و در سمت غربی ده چند چشمه آب دارد که به ده می‌رود. ما در قریه کلاته از راه چشمه علی به چهارده رفتیم در عرض راه از اراضی مزروع و خرابه‌های چند ده عبور کردیم. </p>

گروه تاریخ و اقتصاد: در این روز ما دیر ملتفت شدیم. که اگر از دره سمت شمال از راه‌هاتوده و نمکه روانه شده بودیم زودتر به منزل می‌رسیدیم. ولیکن ما راه مستقیم را پیش گرفته از کنار رودخانه که به دره چهارده می‌رود رفتیم و بعد از آنکه از چندکوه گذشتیم آخرالامر به دره چهارده رسیدیم یعنی به قریه کلاته که در دو فرسنگ و نیمی چهارده کلاته واقع است. این ده، چهل پنجاه خانوار جمعیت دارد. و باغات توت و گردو زیاد دارد. و در سمت غربی ده چند چشمه آب دارد که به ده می‌رود. ما در قریه کلاته از راه چشمه علی به چهارده رفتیم در عرض راه از اراضی مزروع و خرابه‌های چند ده عبور کردیم. از چمن منقا ۶ ساعت و ربع به ظهر مانده حرکت کردیم. این یکی از باغات دولتی ایران است. این باغ را فتحعلی‌شاه بنا کرده است. و احتمال کلی می‌رود. زیرا که درخت‌های کهن هفتاد ساله زیاد دارد، اما مثل سایر باغات دولتی ایران مخروبه است. مواجب دیوان کفاف باغبان‌ها را نمی‌دهد و ایشان برای جلب منفعت خود هر کس را در این[باغ‌ها] راه می‌دهند. قریه چهارده ملکی میرزا یوسف مستوفی‌الممالک است. و مرکز مکاری خراسان می‌باشد. خانه‌ها و ملبوس اهل این ده به طرز اهل عراق [اراک] است. از کوه شاه برف آب می‌شود و رودخانه عظیمی جاری است. که از وسط این قریه می‌گذرد، چهارده چهار مزرعه است و اسامی آنها از این قرار است: کشاش، وازین، سردوان، کاله، این مزارع باغات مشجر از توت و گردو و غیره زیاد دارند و هر یک امامزاده دارد، از چهارده راه شاهکوه را پیش گرفته از دره سمت شمال روانه شدیم. و به قدر یک فرسنگ از اراضی مزروع جو و گندم عبور کردیم. تا آنکه دره به سمت راست پیچید و از آنجا از یک راه مارپیچی بالای کوه رفتم. شاهکوه فاصله است فیمابین اراضی دامغان و اراضی بحر خزر، این کوه‌ها همه خشک هستند. اما کوه‌های سمت شمال نمایان است و همه سبز و خرم هستند. و از درخت‌های سرو کوهی پوشیده شده‎اند. از شاهکوه که فرود کردیم از دره گذشتیم. یک رودخانه از آب شاهکوه از وسط آن عبور می‌کرد. در انتهای دره آبشاری بود که دو هزار و سیصد ذرع ارتفاع داشت. در نزدیکی آبشار چشمه بود. در کنار آن چشمه چادر زدیم. و شب را توقف کردیم. ۹ ساعت تمام در راه بودیم.

سفرنامه لیوتنان کلنل برسفرد لوات، ترجمه محمد حسن خان اعتمادالسلطنه، به کوشش خدیجه اعتصامی

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

ارسال دیدگاه

دنیای اقتصاد را بعنوان منبع مورد اعتماد خود به گوگل معرفی کنید افزودن