تنیس ورزش خاص
سعیده وحیدنیا
انسان‌ها همواره در صدد افزایش قدرت بدنی خویش هستند و پیوسته کوشش می‌کنند تا به مهارت‌‌های جسمانی خود بیفزایند، لذا از ورزش به‌عنوان یک پدیده بیولوژیک استفاده می‌کنند.

تنیس ورزشی است که در بین عامه مردم همچون ورزش گلف به ورزش پولدارها معروف شده است. در واقع قیمت راکت تنیس و آموزش‌های گران‌قیمت این ورزش باعث شده که تنیس یک ورزش خاص برای افراد خاصی باشد. تنیس ورزشی راکتی است که بین دو نفر (انفرادی) یا بین دو تیم دونفره (دوبل) بازی می‌شود. هر بازیکن راکتی دارد که دارای صفحه‌ای از شبکه‌های توری است. بازیکنی (یا تیمی) که زودتر امتیاز نهایی را به دست آورد، برنده است. این ورزش ابتدا در بریتانیا، بیشتر در میان اعیان، رایج شد و سپس به کشورهای انگلیسی زبان رفت و اکنون در همه کشورها بازی می‌شود. تنیس از ورزش‌های المپیک است. در برخی از کشورها به آن تنیس میدانی می‌گویند تا از ورزش دیگری بنام تنیس‌شاهی که در سالن و در زمینی با ابعاد متفاوت بازی می‌شود، متمایز شود. تا آنجا که شواهد تاریخی در این مورد نشان می‌دهد، ورزش تنیس طی قرون دوازده و سیزده میلادی ابتدا در کشور فرانسه ابداع شد، اما برای ارائه جدی این ورزش در سال 1872 (میلادی) سرگرد هاری‌جم این ورزش را در انگلستان به مردم معرفی کرد.
تنیس قهرمانی ویمبلدون
مسابقات تنیس قهرمانی ویمبلدون یکی از چهار رویداد بزرگ ورزش تنیس و به اعتقاد بسیاری مهم‌ترین آنها است که هر سال از دوشنبه پایانی ماه ژوئن تا اولین تعطیلات آخر هفته ماه جولای در حاشیه جنوب غربی لندن برگزار می‌شود. باشگاه کریکت و تنیس روی چمن انگلستان عهده‌دار برگزاری این بازی‌ها است.
تاریخ تاسیس این باشگاه در سال ۱۸۶۸ بوده است و بر همین اساس آنها در سال ۱۸۷۵ اولین دوره بازی‌های کریکت را که در این منطقه محبوبیت فراوانی داشته برگزار کرده‌اند. اما بعد از چند سال بخش تنیس هم به فعالیت‌های باشگاه اضافه شد و کار به آنجا رسید که چند سال بعد نام کراکت (شکلی از ورزش کریکت) از نام اصلی باشگاه حذف شد ولی در سال ۱۸۸۹ و برای گرامیداشت ورزش سنتی اهالی ویمبلدون، دوباره کراکت به نام باشگاه اضافه نشد و امروزه نام اصلی آن به همین صورت در همه جا شناخته می‌شود. اولین دوره ویمبلدون در زمینی در نزدیکی ورپل رود ویمبلدون برگزار شد و فقط بخش مردان برای آن برنامه‌ریزی شده بود. رقابت‌های انفرادی زنان در سال ۱۸۸۴ و بازی‌های دوبل مردان هم در همان سال به ویمبلدون افزوده شد. در سال ۱۹۱۳ هم بخش‌های دوبل زنان و دوبل مختلط را به ویمبلدون اضافه کردند و در سال ۱۹۲۲ بود که بازی‌ها را به مکان فعلی‌اش در نزدیکی‌های رود کرک منتقل کردند.
اولین قهرمان ویمبلدون (1877) اسپنسر گور بود که با پیروزی بر ویلیانه مارشال جام قهرمانی را به دست آورد. اولین قهرمان زن هم واستون بود که در سال 1884 به جام ویمبلدون رسید.
مجموعه باشگاه تنیس ویمبلدون در حال حاضر دارای ۱۹ زمین تنیس است که استادیوم اصلی که محل برگزاری مسابقات فینال یک نفره دوبل است هم شامل آن است. این مجموعه زیبای ۱۴هزار نفری که حتی ۱۵هزار تماشاچی را هم می‌تواند در خود جای دهد با چمنی زیبا پوشیده شده که معمولا طی ماه‌های مه تا سپتامبر قابل استفاده است.
آسیب‌های تنیس
از آسیب‌های رایج در ورزش تنیس می‌توان به مشکل درد آرنج، درد کمر، درد مفصل، زانو و درد مچ پا اشاره کرد. درد آرنج یک مشکل رایج در تنیس است، ولی مشکل بزرگی محسوب نمی‌شود. اغلب پزشکان علت اصلی این مشکل را به بک هند نسبت می‌دهند. بیشتر بازیکنان تازه کار می‌خواهند از قدرت دستشان در بک هند به جای چرخش شانه و کمر استفاده کنند. علت دیگر مشکل می‌تواند تقه زدن به توپ باشد به جای اینکه با استفاده از تمام بدن با سوئینگ کامل توپ بزنند. ضعف مچ و شانه هم می‌تواند عامل فشار آرنج باشد. نیروی چرخشی در بک هند دراز کردن دست درفورهند و سرویس است که می‌تواند بر روی ماهیچه‌ها، اعصاب و استخوان کمر فشار وارد کند که دیر یا زود و در یک جا ناراحتی بروز می‌کند. در تنیس نیرو از ناحیه پا تولید می‌شود، اما کمر نقش اساسی در انتقال این نیرو دارد. در برخی از ضربات تنیس احتمال آسیب کمر بیشتر است.
سرویس یکی از آنها است. انداختن توپ به بالا و چرخیدن بر روی ستون فقرات فشار وارد می‌کند. هر سال حدود چندمیلیون نفر در دنیا صدمه زانو می‌بینند که حدود 50درصد مربوط به ورزش تنیس، فوتبال و اسکی است که هر سه بیشترین صدمات زانو را دارند. در تنیس حرکات گوناگون، تغییر جهت، چرخش بدن و توقف ناگهانی رایج است. به خصوص سرویس که فشار زیادی بر زانو وارد می‌کند؛ اما نکته مثبت این است که در برخی مواقع می‌توان با جراحی و تمرینات فیزیکی، زانوی صدمه دیده را دوباره بازگرداند.
یکی از بیشترین صدمات بدنی در تنیس مربوط به مچ پا است. تقریبا در هر ضربه تنیس بعد از دویدن، ایستادن ناگهانی است که نیروی چرخشی را به مچ پاها منتقل می‌کند و دوباره این عمل تکرار می‌شود. یک چرخش در جهت غلط باعث درد مچ پا می‌شود و چنانچه پا، زانو و مچ در یک راستا نباشد وقتی پا روی زمین قرار گرفته در طول زمان قطعا ساییدگی ناجور تاندون پیش می‌آید. خوشبختانه مچ پا یک مفصل محکمی است که هم کار فرود آمدن به زمین را ممکن می‌کند و هم عامل ثبات است.
اغلب آسیب‌ها متوجه کنار یا بیرون مچ هستند، ولی گاهی درون مچ آسیب می‌بیند که درمانش مشکل‌تر است. برای محافظت از مچ پا حرکات کششی و قدرتی لازم است.