قمار آخر سانچز در مادرید؟
دنیای اقتصاد: پدرو سانچز، نخستوزیر اسپانیا، در گوشه رختکن یک سالن ورزشی، با خنده از خاطرات دوران بسکتبالش میگوید: «من همیشه از آرنجم استفاده میکنم.» او تا دقایقی دیگر باید در همین سالن، زیر حلقههای بسکتبال، برای هواداران حزب سوسیالیست سخنرانی کند. در زمان این گفتوگو، تنها چند روز تا انتخابات ۲۹نوامبر (۸ آذر) باقی مانده و نظرسنجیها از احتمال پایان ۸سال زمامداری او خبر می دهند. با این حال، سانچز ۵۴ساله از اینکه محافظهکاران او را از پیش بازنده میدانند، ناراحت نیست و میگوید: «این به نفع من است. مرا دستکم میگیرند.»
به نوشته نیویورک تایمز، او پیشتر هم از موقعیتهای دشوار جان سالم به در برده، اما این بار موانع بیشتری پیش رو دارد. در عرصه بینالمللی، ایستادگیاش در برابر دونالد ترامپ، استقبال از مهاجران و محکوم کردن «نسلکشی» رژیم صهیونیستی در غزه برایش در میان چپگرایان اعتبار آورده است؛ توصیفی که این رژیم آن را رد میکند. اقتصاد اسپانیا نیز در دوره او به یکی از پویاترین اقتصادهای اروپا تبدیل شده و استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر گسترش یافته است. اما در داخل کشور، رسواییهای فساد در حلقه نزدیکانش، خاموشی سراسری سال۲۰۲۵ و بحران مهاجرت در سئوتا، به نارضایتیها دامن زدهاند.
سانچز با اعلام برگزاری انتخابات زودهنگام کوشید خشم رأیدهندگان از افزایش اجارهبها را به فرصتی برای خود تبدیل کند. نظرسنجیها از بهبود موقعیتش حکایت داشت، تا اینکه سانحه مرگبار قطار، توجهها را به سمت دیگری معطوف کرد و پرسشهایی را درباره نگهداری از زیرساختهای کشور برانگیخت. حتی شطرنج آنلاین که سرگرمی او در میان برنامههای فشرده انتخاباتی است، این روزها چندان به کامش نیست. خودش هم میپذیرد که امتیاز ۷۰۰ او در این بازی، امتیاز بالایی محسوب نمیشود.
با این همه، رقیبانش به نظرسنجیها اعتماد کامل ندارند. سانچز در انتخابات۲۰۲۳ نیز با آنکه حزبش بیشترین رأی را کسب نکرد، توانست ائتلافی برای تشکیل دولت بسازد. اکنون نظرسنجیها نشان میدهد حزب محافظهکار «مردم» ممکن است با ائتلاف با حزب راست افراطی «وکس» به قدرت برسد. سانچز هشدار میدهد که آخرین حضور راست افراطی در حکومت اسپانیا به دوران دیکتاتوری فرانکو بازمیگردد. در مقابل، مخالفانش بهرهبرداری او از خاطره جنگ داخلی و دیکتاتوری را تلاشی برای عمیقتر کردن شکافهای جامعه میدانند.
راهبرد انتخاباتی سانچز دو وجه دارد: از یکسو میخواهد با برجستهکردن احتمال ائتلاف محافظهکاران و وکس، پایگاه چپ و هواداران احزاب چپ رادیکال را بسیج کند و از سوی دیگر، باید رأیدهندگان میانهرویی را که از او سرخورده شدهاند، دوباره به سمت خود بکشاند. به همین منظور، معاون چپگرای دولتش را با یک اقتصاددان میانهرو جایگزین کرده و در گردهماییها پرچم اسپانیا را به دست میگیرد؛ نمادی که مدتها بیشتر با محافظهکاران شناخته میشد.
در روزهایی که جیسون هوروویتز، خبرنگار نیویورکتایمز، کارزار انتخاباتی او را همراهی میکرد، لوئیس ایناسیو لولا داسیلوا، رئیسجمهور برزیل، نیز برای تقویت کارزارش به دیدارش آمد. گفتوگوی دوستانه دو رهبر به کلیپهای کوتاهی برای شبکههای اجتماعی تبدیل شد. اما جلب رأی میانهروها آزمون سختتری بود. سانچز در یک مصاحبه تلویزیونی با پرسشهایی درباره تغییر مواضعش، نگهداری خطوط راهآهن، سفر تفریحیاش در میانه بحران مهاجرت و پروندههای فساد نزدیکانش روبهرو شد. وقتی مجری سخنانش را قطع کرد، با تندی گفت: «شما حق دارید حرف بزنید، من هم حق دارم.» در همان گردهمایی انتخاباتی، سانچز با روحیهای بهتر وارد سالن ورزشی شد. هواداران با پرچمهای سوسیالیستها، اسپانیا و اتحادیه اروپا از او استقبال کردند. او دستاوردهای دولتش را برشمرد و با تشویق جمعیت روبهرو شد. پس از مراسم، یکی از هواداران ۶۸ساله گفت سانچز توانست همه حاضران را با خود همراه کند؛ اما اضافه کرد: «بیرون از این سالن، کار سخت خواهد بود.»


