بلاتکلیفی سیاسی در پی نتایج نهایی انتخابات اسرائیل

 اول) کابینه اپوزیسیون:  روی کاغذ، مطمئن‌ترین راه برای اپوزیسیون به منظور برکناری نتانیاهو، همکاری یهودی-عربی است؛ و دقیقا همین موضوع، بزرگ‌ترین مانع آن نیز به شمار می‌رود. دو تن از رهبران احزاب راست‌گرای بلوک اپوزیسیون (یعنی نفتالی بنت، نخست‌وزیر سابق و آویگدور لیبرمن، وزیر جنگ سابق)، با هرگونه کابینه وابسته به دو حزب عربی حاضر در کنست («فهرست مشترک» و «رعم») مخالفت می‌ورزند. در عمر این رژیم، تنها یک کابینه از مشارکت کامل یک حزب عربی بهره‌مند بوده است؛ حزب «رعم» بخشی از یک ائتلاف هشت‌حزبی بود که در سال ۲۰۲۱ موفق به برکناری نتانیاهو شد، اما آن ائتلاف تنها پس از یک سال فروپاشید. حتی بدون تشکیل کابینه، احزاب اپوزیسیون همچنان می‌توانند با همکاری یکدیگر و بهره‌گیری از اکثریت پارلمانی خود، رئیس کنست و سایر پست‌های کلیدی را تعویض کرده و از این طریق، حضور نتانیاهو به عنوان «سرپرست» را در دوران بقایش در قدرت محدود سازند.

 دوم)کابینه وحدت: گزینه دیگر، ادغام دو بلوک کنونی به نفع تشکیل یک کابینه وحدت است. در این سناریو، حزب لیکود (متعلق به نتانیاهو) حتما حضور خواهد داشت، به همراه برخی از شرکای ائتلافی فعلی او و (به عنوان شرطی حیاتی) دست‌کم یکی از احزابِ بلوک اپوزیسیون. در این سناریو، نتانیاهو مایل خواهد بود از بن‌گویر، وزیر امنیت داخلی خود جدا شود، اما حاضر به جدایی از بتسلئیل اسموتریچ، وزیر دارایی و احزاب حریدی نخواهد بود. با این حال، آیزنکوت نشستن سر یک میز با نتانیاهو را منتفی دانسته است، و اگر او نظر خود را در این رابطه تغییر دهد، از سوی بسیاری از اسرائیلی‌هایی که بی‌صبرانه منتظر دیدن پایان عصر نتانیاهو هستند، به عنوان یک خیانت تلقی خواهد شد.

سوم)کابینه ائتلافی نتانیاهو با حضور جداشدگان: در این سناریو، نتانیاهو نمایندگان یا احزابی را از بلوک اپوزیسیون به ترغیب برای جدایی و پیوستن به خود وادارد. اما هر چهار رهبر بلوک اپوزیسیون (آیزنکوت، بنت، لیبرمن و یائیر گولان) اعلام کرده‌اند که با او همراه نخواهند شد. از آنجا که بلوک نتانیاهو ۸ کرسی کم دارد، متقاعد کردن ۸ نماینده جداگانه برای پیوستن، حد نصاب بسیار بالایی را می‌طلبد.

چهارم)انتخاباتی دیگر: درحالی‌که همه این احتمالات در پشت صحنه در حال بحث است، اسحاق هرتزوگ، رئیس‌ رژیم صهیونیستی، دورِ علنی رایزنی‌های خود را با رهبران احزابی که به پارلمان راه یافته‌اند آغاز خواهد کرد. پس از آنکه او نظرات آنها را جویا شد، ماموریت تلاش برای تشکیل کابینه را به یکی از آن رهبران محول خواهد کرد. انتظار می‌رود احزاب عربی حمایت خود را از آیزنکوت اعلام کنند، بنابراین رهبر حزب «یاشار» ممکن است نخستین فردی باشد که این ماموریت به او واگذار می‌شود. هر کسی که این ماموریت را دریافت کند، ۲۸ روز فرصت خواهد داشت تا کار را به پایان برساند، البته با یک تمدید ۱۴روزه احتمالی در صورت نیاز. اگر این تلاش به نتیجه نرسد، هرتزوگ از رهبر دوم خواهد خواست تا شانس خود را امتحان کند. فرد دوم تنها ۲۸ روز مهلت دارد تا اوضاع را سامان دهد. پس از آن، اکثریت اعضای کنست می‌توانند از رئیس‌ رژیم صهیونیستی بخواهند که کاندیدای سومی را مامور کند که او نیز ۱۴ روز برای ساختن یک ائتلاف فرصت خواهد داشت. اگر هیچ‌یک از این مراحل به گشایشی منجر نشود، انتخابات دیگری برگزار خواهد شد.