احمد متین دفتری:
سیاست محکم و ثابت پولی داشتیم
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ احمد متین دفتری که در سالهای ۱۳۱۸ و ۱۳۱۹ نخست وزیر ایران بوده، دربخشی از خاطرات خود به سیاستهای اقتصادی در زمان رضا شاه اشاره کرده و نوشته است:« ما در آن ایام سیاست محکم و ثابت پولی داشتیم که مانع تورم و گرانی هزینه زندگی بود. در آن دوران مستخدمین دولت با اهل سی و دو تومان زندگانی بالنسبه مرفهی داشتند. فقط دو تومان بهعنوان اعطای ملوکانه برای دونپایهها و مستخدمین رتبه یک اضافه شد و برای دیگران شاه (رضا شاه) حاضر نشد دیناری اضافه کند، برای اینکه هرگونه اضافهای را مستلزم ترقی مزدها و گرانی ساختمان و بالا رفتن هزینه زندگانی و بالنتیجه افزایش اسکناس میدانست. فقط در زمان نخستوزیری من بهمناسبت اوضاع جنگ موافقت کرد که من قانون افزایش اسکناس را از یکهزار و یکصد و هفتاد و شش میلیون و صد و شصت و سه هزار و ششصد ریال مصوب آبان ماه ۱۳۱۵ تا یکهزار و پانصد میلیون ریال به تصویب مجلس برسانم با قید به اینکه فقط عنداللزوم از آن استفاده شود و تا زمانی که من در آن مقام بودم عملا از این قانون برای نشر اسکناس اضافی استفاده نشد، و حال آنکه پشتوانه اسکناس با جواهرات سلطنتی بهمراتب افزون شده بود و بودجه کشور شامل هزینههای اداری و اقتصادی به تناسب در حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد اداری، و ۷۵ تا ۸۰ درصد عمرانی و اقتصادی بالغ بر سیصد هزار تومان بود که در کابینه من به مجلس داده شد و با بودجه به این میزان مطابق قواعد اقتصادی ما استحقاق بیش از آن اسکناس در گردش را داشتیم. اصولا شاه با هر اضافه حقوقی مخالف بود. به هیچیک از نخستوزیران خود اجازه چنین افزایشی را نداد. در تمام مدت سلطنت او مدیران و کارمندان دولت از یک اهل ثابت استفاده میکردند. در اوایل سلطنت او مبلغ صد تومان به حقوق وکلای مجلس افزوده شد و با آن اضافه دریافتی حقوق وکلای مجلس سیصد تومان شد و شاه همیشه از این تصمیم ناراضی بود و گاهی عدم رضایت خود را ابراز میکرد. حقوق وزراء هفتصد تومان، حقوق رئیس مجلس پانصد تومان و حقوق سرلشکر ۴۵۰ تومان و حقوق سرهنگ صد و هشتاد تومان بود، پاسبان در ماه ۹ تومان و رفتگر ۶ تومان دریافت میداشتند.»/
