مرزبندی حداد عادل با تندروها به روایت محمد قوچانی

محمد قوچانی گفت: یکی از مهم‌ترین صحبت‌های مطرح‌شده در جلسه رئیس‌جمهور با فعالان سیاسی و دبیران کل احزاب، سخنان دکتر غلامعلی حدادعادل بود. ایشان کشاندن مباحثات انتخاباتی سال ۱۴۰۳ به میدان‌های شهر و سوءاستفاده از موقعیت اجتماعی پس از جنگ به عنوان ابزاری علیه دولت چهاردهم را به هیچ وجه نپذیرفتند و به‌طور شفاف با آن مرزبندی کردند. به نظر من این نکته بسیار مثبتی بود و پیامی که از این موضع‌گیری به جامعه و فضای سیاسی کشور مخابره شد، در حقیقت تقدیر و پشتیبانی از عملکرد دولت چه در دوره بحران و جنگ و چه در دوران پس از آن به شمار می‌رفت.

این روزنامه‌نگار و فعال سیاسی با اشاره به اهمیت فراگیری این نشست افزود: اهمیت بنیادین این جلسه در فراگیری آن نسبت به تمام جناح‌های سیاسی موجود در جمهوری اسلامی بود؛ چراکه هر دو جریان اصلی اصلاح‌طلب و اصولگرا در آن حضور داشتند. با این حال، ضعف بزرگ جلسه تعریف نشدن «احزاب مستقل» بود؛ اینکه احزابی به جریان‌های اصلی وابسته نیستند، به اندازه کافی گویا و قابل دفاع نیست و هویت آن‌ها به درستی تعریف نمی‌شود.

وی در ادامه با تاکید بر ضرورت اصلاح ساختار حزبی در کشور خاطرنشان کرد: ای کاش با شکل‌گیری یک نظام انتخاباتی حزبی منسجم، ما در کشور با چند جریان سیاسی شناسنامه‌دار و روشن مواجه بودیم تا حرف‌های مشخص‌تری داشتند و راهکارهای عملی‌تری در اختیار دولت قرار می‌دادند. خود آقای پزشکیان نیز در این نشست اعلام آمادگی کردند که این جلسات به صورت موضوعی ادامه پیدا کند تا هر فرد یا گروه‌ای که مدعی ارائه راهکار است، به دولت کمک کند. خروجی اصلی جلسه نیز این بود که احزاب به راهکارهای عملی برای کمک به دولت فکر کنند و این نشست‌ها به کارگروه‌های تخصصی حل مسائل تبدیل شود.