نمایش ایرانی؛ تحسین جهانی

در مسابقه‌ای که نتیجه آن اهمیت زیادی داشت و می‌توانست معادلات صعود را تحت‌تاثیر قرار بدهد، تیم ایران با یک استراتژی روشن وارد زمین شد؛ دفاع فشرده و همه‌جانبه و چشم دوختن به استفاده از ضد حملات و ضربات ایستگاهی. این ترفند، تا حد زیادی نتیجه داد و نه‌تنها دومین امتیاز تیم ملی را در آمریکا رقم زد، بلکه حتی چیزی نمانده بود به یک پیروزی تاریخی برای ایران منجر شود.

در زمین چه گذشت؟

امیر قلعه‌نویی در ترکیبی متفاوت با بازی نیوزیلند، این یازده نفر را به‌عنوان ارنج اصلی تیم ملی برای مصاف با بلژیک برگزید که البته نام بازیکنان تعویضی هم مورد اشاره قرار گرفته: «علیرضا بیرانوند، صالح حردانی (۴۶- علیرضا جهانبخش)، حسین کنعانی‌زادگان، شجاع خلیل‌زاده، علی نعمتی، سعید عزت‌اللهی (۸۷- امیرحسین حسین‌زاده)، احسان حاج‌صفی (۶۶- میلاد محمدی)، رامین رضاییان، سامان قدوس (۷۸- شهریار مغانلو)، محمد محبی (۶۶- مهدی ترابی) و مهدی طارمی.» چنان که گفتیم، استراتژی تدافعی تیم ملی که در ترکیب اصلی انتخابی هم مشهود بود، موجب شد بلژیک از همان ابتدای بازی توپ و میدان را به دست بگیرد. با این حال آنها در عبور از دفاع چند لایه ایران، به ندرت موفق بودند و به علاوه تیم ملی هم روی معدود حضورهایش در زمین حریف، حسابی خطرناک ظاهر می‌شد.

بلژیک که در یک خسران بزرگ جرمی دوکو را در این بازی غایب می‌دید، روملو لوکاکو را هم در حالی در اختیار داشت که ناآمادگی در نمایش این بازیکن موج می‌زد. شب بد لوکاکو از همان ابتدای بازی نمایان شد؛ زمانی که این بازیکن در کورس برای رسیدن به توپ دچار اشتباه محاسباتی شد، بیرانوند را زد و کارت زرد گرفت. در ادامه بلژیکی‌ها به طور جسته و گریخته صاحب موقعیت‌های نصفه و نیمه‌ای شدند، اما خاص‌ترین لحظه نیمه اول در دقیقه ۲۵ رقم خورد؛ جایی که روی حرکت تمرین شده در یک ضربه ایستگاهی، احسان حاج‌صفی توپ را به صورت زمینی در میان شلوغی بازیکنان در محوطه جریمه به مهدی طارمی رساند و این بازیکن آن را تبدیل به گل کرد، هرچند در بازبینی تصاویر مشخص شد مهاجم ایران در منطقه آفساید قرار داشت و گل مردود اعلام شد.

بلژیکی‌ها در نیمه دوم کار را هجومی‌تر شروع کردند و توانستند موقعیت‌های زهردارتری به وجود بیاورند. منتها از اینجا به بعد این علیرضا بیرانوند بود که یکی از استثنایی‌ترین نمایش‌هایش را ارائه داد و بارها مانع از فروپاشی دروازه تیم ملی شد. اوج کار بیرانوند شاید در دقیقه۵۹ بود که روی یکی از حملات همه‌جانبه تیم حریف، به صورت درازکش توپ را از مقابل دروازه تقریبا خالی دفع کرد و مانع از به ثمر رسیدن گل شد. نقطه‌عطف بازی در این نیمه، اخراج بازیکن حریف بود. در دقیقه ۶۶، ناتان انگوی که کلا شب بدی را سپری می‌کرد، ابتدا توپ را به شکلی بسیار ناشیانه برابر مهدی طارمی لو داد و سپس مهاجم ایران را در موقعیت آشکار گل متوقف کرد تا کارت قرمز مستقیم بگیرد.

۱۰نفره شدن بلژیک، بازی را تا حد زیادی متعادل کرد. در ادامه شیاطین سرخ یکی، دو موقعیت جدی دیگر داشتند که با درخشش بیرانوند یا بی‌دقتی مهاجمان آنها از دست رفت. به این ترتیب هر دو تیم در بازی دوم خود هم به تساوی رضایت دادند تا دو امتیازی شوند و پشت سر مصر قرار بگیرند؛ تیمی که کام‌بک زد و بازی یک بر صفر باخته نیمه اول را به برد سه بر یک تبدیل کرد. فراعنه حالا با ۴ امتیاز در صدر جدول این گروه هستند، ایران و بلژیک دو امتیازی هستند و نیوزیلند هم با یک امتیاز در رده چهارم قرار گرفته است.

واکنش‌ها

حجم زیادی از واکنش‌ها به بازی یکشنبه‌شب، مربوط به درخشش علیرضا بیرانوند می‌شد. بدون تعارف مدت‌ها بود چنین نمایشی از بیرو ندیده بودیم. او در این سال‌ها عمدتا فراز و فرودهای فنی و شخصیتی داشته و کمتر به خاطر توانایی‌های فنی‌اش مورد توجه قرار گرفته بود، اما داستان بازی با بلژیک فرق داشت؛ جایی که این سنگربان بارها با واکنش‌های فوق‌العاده‌اش مانع از گلزنی رقیب شد و سرانجام هم عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد. به عنوان مثال می‌توانید این بخش از گزارش دیلی میل انگلستان را بخوانید: «اگر علیرضا بیرانوند نبود، ایران الان کجا بود؟ ما از عملکرد تیمی ایران تمجید کرده‌ایم، اما واقعیت این است که بدون بیرانوند، ایران هرگز نمی‌توانست از این مسابقه یک امتیاز بگیرد. حتی ممکن بود با شکستی سنگین زمین را ترک کند.

بیرانوند در طول ۹۰ دقیقه هفت مهار موفق داشت؛ از جمله یک سیو باورنکردنی مقابل ماکسیم دی‌کویپر که به نظر می‌رسید یک گل قطعی باشد. دروازه‌بان ایران از همان ابتدای مسابقه در اوج آمادگی قرار داشت و نمایش فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد و کاملا شایسته کسب عنوان بهترین بازیکن میدان بود.» دی‌کوپیر هم که یک فرصت قطعی را برابر بیرانوند از دست داده بود، پس از پایان مسابقه گفت: «در آن لحظه فقط باید گل می‌زدم. اگر یکی از آن موقعیت‌ها تبدیل به گل می‌شد، فکر می‌کنم بعد از آن حداقل دو یا سه گل دیگر هم به ثمر می‌رساندیم. واقعا احساس خیلی بدی دارم. ما شایسته پیروزی بودیم و موقعیت‌های زیادی برای بردن این بازی داشتیم. خود من هم چند فرصت خوب نصیبم شد. این از آن روزهایی بود که دروازه‌بان حریف هر توپی را که به سمتش می‌آمد مهار می‌کرد. با این حال موقعیت‌هایی که داشتیم به اندازه کافی خوب بودند تا بتوانیم به گل برسیم.»

شرایط صعود

وضعیت در این گروه بسیار پیچیده است و به جز صدرنشینی نیوزیلند، هر اتفاق دیگری می‌تواند رخ بدهد! مصر تا حدود زیادی صعودش به مرحله بعد را قطعی کرده، اما مسلم است که در بازی با ایران، به قصد تثبیت صدرنشینی و بهبود شرایطش برای پیشروی به سمت مراحل بالاتر وارد زمین خواهد شد. بلژیک هم که فعلا همه دنیا را ناامید کرده، سرانجام باید زحمت بکشد و نیوزیلند را ببرد! تحت شرایطی ممکن است تیم ملی با مساوی در بازی سوم هم به دور بعد برسد، اما راه بسیار مطمئن‌تر، طبیعتا کسب پیروزی برابر فراعنه خواهد بود. بازی‌های پایانی این گروه به طور همزمان از ساعت ۶:۳۰ صبح شنبه ششم تیر آغاز خواهد شد.