اقتصاد، اینترنت و امنیت ملی

 به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ مسدود کردن اینترنت جهانی در ایران علاوه بر زیان‌های سنگین اقتصادی، در تضاد با انسجام ملی، سرمایه اجتماعی و امنیت ملی است.

‌ وزیر ارتباطات خسارت روزانه به هسته اقتصاد دیجیتال را حدود ۵۰۰ میلیارد تومان و خسارت روزانه به اقتصاد کلان را حدود ۵ هزار میلیارد تومان اعلام کرده که در ۶۰ روز به ۳۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.

‌ رئیس کمیسیون دانش‌بنیان اتاق بازرگانی نیز خسارت مستقیم روزانه را ۳۰ تا ۴۰ میلیون دلار و خسارت غیرمستقیم را ۷۰ تا ۸۰ میلیون دلار برآورد کرده که مجموع زیان ۶۰ روزه را به بیش از ۴ میلیارد دلار می‌رساند.

‌همچنین حدود ۱۰ میلیون نفر به مشاغل وابسته به اینترنت مرتبط هستند و محدودیت اینترنت، معیشت آنها و حدود ۴۰ میلیون نفر از اعضای خانواده‌شان را تهدید می‌کند.

‌ با افزایش بیکاری ناشی از جنگ چهل‌روزه و تورم، ادامه محدودیت اینترنت، عامل خشم و نارضایتی عمومی است.

‌ رئیس‌جمهور انسجام ملی را مهم‌ترین سرمایه کشور در عبور از بحران‌ها دانسته است. با این حال پرسش این است که چرا با وجود آسیب مسدودی اینترنت جهانی به معیشت مردم، این محدودیت ادامه دارد و دلایل آن به‌صورت علنی برای افکار عمومی مطرح نمی‌شود؟

‌ چرا با مردم مانند نامحرم رفتار می‌شود، این سیاست‌ها به انسجام ملی کمک می‌کند؟

‌ پیش کشیدن اینترنت طبقاتی، چیزی جز تضییع حقوق طبیعی اولیه ایرانیان برای دسترسی آزاد به اطلاعات نیست؛ چگونه است که خادمان ملت به خود اجازه می‌دهند، حقوق اولیه مخدومان خود را پایمال کنند؟