دلنوشته احساسی دختر شهید لاریجانی برای پدرش/ چه قدر سخت است باور این دوری و فراق...

در این  متن آمده است:

پدر عزیزم سلام

اینک که این سطور را می‌نگارم، حدود یک ماه از عروج آسمانی شما گذشته است، و اندک اندک به خود قبولاندم که چهره خندان، مصمّم و نورانی شما را دیگر از نزدیک نخواهم دید، و چه قدر سخت است باور این دوری و فراق...

پدر عزیزم، شما به ما آموختی اتکای حقیقی به خدای یکتا داشتن و توحید عملی را. در بزنگاه‌های سختی، بارها و بارها از شما شنیدیم این جملات را: فقط از خدا بخواه و تنها به او تکیه کن.

ما از نزدیک دیدیم این تکیه به خدا داشتن و توکل به او داشتن را در تمام عمر با برکت شما و مخصوصا در جنگ رمضان و شهادت شما.شما به ما آموختی نظم عملی در زندگی روزانه و در امور بلندمدت، و چه زیبا از تک تک لحظات زندگی خود در راستای اعتلای ایران و اسلام استفاده نمودی. گویا هیچ لحظه‌ای از شما فوت نشد، مگر آن‌که خیری از شما در آن رقم خورد.

پدر مهربانم، هرچند از دیدار وجود با صفای شما محروم شدم (که همیشه از بزرگترین زیبایی‌ها و الطاف زندگی من بود) حضور شما را هر روز در کنار خود احساس می‌کنم و ان‌شاءالله که دعای خیر شما چراغ راه ما خواهد بود. و امیدوارم که دعای شما ما را ثابت قدم در مسیر حق و در زمرۀ شهدا قرار دهد، ان‌شاءالله.
دختر دلتنگ شما ۔ فاطمه