بازتعریف عملیاتی مدیریت در «بحران»
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ حضور مستمر دکتر مصطفی فیض، مدیرعامل محترم شرکت ملی مس، در فواصل دهروزه در دل مجتمعهای تولیدی، آن هم در شرایطی که کشور تحت فشارهای ناشی از تهاجم خارجی قرار دارد، بازتعریف عملیاتی مدیریت در بحران است. دادههای حاصل از پیمایشهای پژوهشی در بزرگترین مجتمع مس کشور نشان میدهند که این الگوی حضور متراکم، بهطور مستقیم بر امنیت روانی کارکنان اثر گذاشته و روحیه «مجاهدین تولید» را در این بازه زمانی حساس، بهشکلی ملموس ارتقا داده است. در واقع، ادراک حمایت سازمانی و افزایش کیفیت زندگی کاری (QWL) در یک سال حضور دکتر فیض، محصول مستقیم همسویی مدیریت ارشد و معاونت منابع انسانی شرکت در درک مطالبات بدنه اجرایی بوده است.
با این حال، تحلیلهای آسیبشناسانه نشان میدهند که این سرمایه اجتماعی در حال بازسازی، با یک سد رفتاری و ساختاری جدی روبهروست. آنچه مایه نگرانی عمیق بدنه کارشناسی و دلسوزان صنعت مس شده، تداوم یک «گسست فرهنگی» ناشی از رویکردهای سلیقهای، تقابلی و بهدور از تخصص در برخی لایههای سازمان است. واقعیت این است که نفوذ رفتارهای مخل و تنشزا که طی چند سال اخیر در بزرگترین مجتمع مس کشور ریشه دوانده، بهنوعی آنتروپی سازمانی منجر شده که رضایت شغلی و سرمایه اجتماعی را هدف قرار داده است.
این پارادوکس رفتاری، یعنی تلاش مدیریت ارشد برای ترمیم پیوندها از یک سو و برخوردهای فرساینده و غیرحرفهای برخی بخشهای سازمان از سوی دیگر، مانع از اثربخشی کامل استراتژیهای تحولی دکتر فیض شده است. این عارضه که بهشکلی مستقیم به سرمایه اجتماعی ذینفعان داخلی و بیرونی ملی مس آسیب جدی زده است، با گذشت یک سال از حضور مدیرعامل محترم، همچنان بهعنوان یک تهدید جدی باقی مانده است. برای تثبیت دستاوردهای اخیر، جراحی این رویکردهای مخرب و همسو کردن تمامی ارکان سازمان با فرهنگ تکریمی و تولیدمحور جدید، یک ضرورت جدی است.
سجاد صدرپور
دانشجوی دکتری مدیریت دانشگاه تهران
