جای نگرانی نیست

 وزیر خزانه‌داری پاسخ داد: «سرمایه‌گذاری دانمارک در اوراق قرضه خزانه‌داری ایالات متحده، مانند خود دانمارک، بی‌اهمیت است.» وی با اشاره به گزارش CNBC افزود: «این کمتر از ۱۰۰میلیون دلار است. آنها سال‌هاست که اوراق قرضه می‌فروشند، من اصلا نگران نیستم.»

بازده اوراق قرضه ایالات متحده در هفته گذشته به طور پیوسته افزایش یافته است. هفت روز پیش، بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله ۴.۱۴درصد بود و در زمان نگارش این گزارش، به طور قابل توجهی به ۴.۲۷درصد افزایش یافته است که نشان می‌دهد خریداران از بازار خارج شده‌اند و این باعث افزایش بازده شده است. این افزایش حتی در انتهای بلندمدت منحنی اوراق قرضه آشکارتر است؛ بازده اوراق خزانه‌داری ۳۰ساله اکنون به ۴.۹درصد رسیده است (که به آستانه ۵درصد نزدیک می‌شود)، در حالی که فقط چند روز پیش ۴.۷۸درصد بود.

این تغییر بازده اوراق، مشابه یادداشت‌های اخیر برخی بانک‌هاست که هشدار می‌دهند سرمایه‌گذاران خارجی ممکن است بدهی آمریکا را علیه برنامه‌های کاخ سفید برای خرید گرینلند مورد استفاده قرار دهند. اگرچه بزرگ‌ترین خریدار بدهی آمریکا بانک مرکزی خود این کشور است، اما همچنین به سرمایه‌گذاران خارجی، اعم از دولت‌ها و بخش خصوصی، برای تامین مالی هزینه‌های خود وابسته است.

این همان «پاشنه آشیل» ایالات متحده است؛ جیمی رید از دویچه بانک افزود: «در بسیاری از جنبه‌ها به نظر می‌رسد که ایالات متحده کارت‌های اقتصادی را در دست دارد، اما در دنیایی که به شدت تحت‌تاثیر رویدادهای آخر هفته خواهد بود، همه کارت‌های تامین مالی در دست ایالات متحده نیست.»

کارستن برژسکی، رئیس جهانی بخش ماکرو ING و برت کُلیژن، اقتصاددان ارشد هلند، همین نکته را مطرح و تاکید کردند که ۸ تریلیون دلار بدهی ایالات متحده که توسط اروپا نگهداری می‌شود، «وابستگی عمیق میان ایالات متحده و اروپا را نشان می‌دهد، اما همچنین نشان می‌دهد که دست‌کم از نظر تئوری، اروپا نیز می‌تواند روی ایالات متحده فشار بیاورد.»

این فشار ممکن است برای مقابله با تهدیدهایی که رئیس‌جمهور ترامپ مطرح کرده است، مورد استفاده قرار گیرد. ترامپ گفته است که اگر چند کشور اروپایی از خرید گرینلند که بخشی از پادشاهی دانمارک است، حمایت نکنند، با تعرفه‌های بالاتری مواجه خواهند شد.

این نظریه بدون پایه نیست؛ دوم آوریل ۲۰۲۵، زمانی که ترامپ تعرفه‌های «روز آزادی» خود را برای همه کشورهای جهان اعلام کرد، دوره‌ای پرنوسان در بازار اوراق قرضه آغاز شد که در آن بازده اوراق ۳۰ساله از ۴.۳۹درصد به ۴.۸۷درصد در چند روز افزایش یافت.

بنابراین، یک هفته پس از سخنرانی ترامپ،‌ او اعلام کرد که تعرفه‌ها را به مدت ۹۰روز به تعویق می‌اندازد؛ فروش اوراق کند شد و سپس به‌تدریج کاهش یافت.

امروز پاول دونالدون از  UBSگفت که با این حال، اثرات فرار از دارایی‌های آمریکایی مانند اوراق قرضه و سهام نباید به‌اشتباه تفسیر شود. او اشاره کرد که «فروش آمریکا» مساله بنیادین نیست و توضیح داد: «فروش بدهی‌ها خود بحران مالی ایجاد نمی‌کند، بلکه جریان‌های تامین مالی این‌طور است. بحران‌هایی مانند فاجعه ترس از ترس در بریتانیا و بحران مالی یونان اساسا مشکلات تامین مالی بودند. کاهش جریان‌های ورودی به جای فروش انبوه، خطر واقعی است. این تمایز برای ایالات متحده مهم است (که به جریان‌های تامین مالی خارجی وابسته است)».

 «فروش آمریکا»

در حالی که مفهوم «فروش آمریکا» فقط بخشی از تصویر بزرگ‌تر تامین مالی است، اما همچنان توجه و خشم بسنت را جلب کرده است. در آخر هفته، جورج ساراولوس، رئیس جهانی تحقیقات ارز در دویچه بانک، یادداشتی منتشر کرد و پرسید آیا اروپا با توجه به تنش‌های ژئوپلیتیک فزاینده می‌خواهد «نقش خود را ایفا کند»؟

بسنت ادعا کرد که این‌ مفهوم که اروپایی‌ها بخواهند دارایی‌های آمریکایی را بفروشند از همین یادداشت واحد ناشی شده و به گفته بلومبرگ، او اعلام کرد که مدیرعامل دویچه بانک به او زنگ زده و گفته است که بانک این گزارش را تایید نمی‌کند.

دویچه بانک به فورچون گفت: «ما به طور کلی در مورد ارتباطات احتمالی میان بانک و نمایندگان دولت نظر نمی‌دهیم.» 

«طبق سیاست دیرینه ما، تحقیقات دویچه بانک مستقل از کار خود هستند، بنابراین دیدگاه‌های مطرح‌شده در یادداشت‌های تحقیقاتی فردی لزوما نمایانگر دیدگاه مدیریت بانک نیست.»

*  خبرنگار ارشد اقتصادی و بازار