آیا معادلات انرژی در دمشق تغییر میکند؛
تغییر نقشه نفت در سوریه
به گزارش «ایسنا» با بازپسگیری بخشهای گستردهای از مناطق شرق سوریه و خروج نیروهای دموکراتیکسوریه (قسد) از این مناطق، پرونده نفت و گاز بار دیگر بهعنوان یکی از مهمترین اهرمهای حاکمیتی و اقتصادی در صدر تحولات قرار گرفتهاست. همزمان با تثبیت کنترل دولت بر میادین انرژی، مقامات اقتصادی سوریه بر ضرورت بازگشت کامل منابع طبیعی کشور به چرخه رسمی و نظارت دولتی تاکید میکنند. در همینراستا، «عبدالقادر حصریه» رئیس بانکمرکزی سوریه در اظهاراتی اعلام کرد؛ استرداد منابع نفت و گاز به حاکمیت دولت، نقش تعیینکنندهای در بازسازی ساختار مالی کشور خواهدداشت. وی تصریح کرد؛ با بازگشت این منابع، بانکمرکزی میتواند بار دیگر نقش طبیعی خود را بهعنوان بازوی مالی دولت ایفا کند و تمامی نیازهای بخش اداری کشور، از جمله اعتبارات، واردات و تامین مالی، بهصورت متمرکز و انحصاری از طریق این نهاد انجام شود.
حصریه خاطرنشان کرد؛ این روند به سالها پراکندگی مالی و استفاده از سازوکارهای غیررسمی پایان خواهد داد؛ سازوکارهایی که در دوره جنگ به تضعیف نظام مالی، گسترش فساد، کاهش شفافیت و افت اعتماد عمومی به بخش بانکی سوریه انجامیده بود. نفت پیش و پس از جنگ، همواره جایگاهی محوری در اقتصاد مناطق شرقی سوریه داشتهاست. از زمان کشف نخستین میادین نفتی در دهه۱۹۶۰ میلادی، استانهای دیرالزور، حسکه و رقه به ستون فقرات تولید انرژی کشور تبدیل شدند. پیش از سال۲۰۱۱، سوریه بهطور میانگین روزانه حدود ۳۸۰هزار بشکه نفت تولید میکرد که بخش عمده آن از میادین شرق کشور تامین میشد.
این تولید، نهتنها بخش بزرگی از نیاز داخلی را پوشش میداد، بلکه منبعی مهم برای درآمدهای خزانه، تامین برق، صنعت، حملونقل و صنایع وابسته به انرژی محسوب میشد. با آغاز بحران سوریه، بیشتر این میادین از کنترل دولت خارج شد و زیرساختهای نفتی بر اثر درگیریهای نظامی و بهرهبرداری غیرقانونی دچار آسیبهای جدی شد. بر اساس برآوردهای وزارت نفت سوریه، ذخایر نفتی این کشور حدود ۲.۵میلیارد بشکه است که معادل حدود ۰.۲درصد از ذخایر جهانی محسوب میشود. تولید نفت سوریه از حدود ۳۸۵هزار بشکه در روز در سال۲۰۱۰، به حدود ۱۱۰هزار بشکه در شرایط کنونی کاهش یافتهاست.
