وقتی هر جمله‌ای حکم زندان داشت
دنیای اقتصاد: در شوروی، گاهی حتی یک جمله می‌توانست سرنوشت فرد را رقم بزند. از پاسخ ساده یک دانش‌آموز تا قصه‌گویی یک نویسنده، همه چیز می‌توانست دلیلی برای محکومیت باشد. روایت‌هایی که نشان می‌دهند چگونه فضای سرکوب، طنز تلخی را در میان مردم شکل داده بود—طنزی که خود بازتابی از واقعیت تلخ زندگی در آن دوران بود.
به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد؛ در یک مدرسه برای یک کار پژوهشی پرسشنامه‌هایی به دانش‌آموزان دادند. یکی از سؤالات این بود: «آیا معیاری سراغ دارید که شهروندان شوروی مطابق با آن به گروه‌های مختلفی طبقه‌بندی شوند؟». پسر یک افسر ک.گ.ب اینطور جواب داد: «شهروندان شوروی سه دسته‌اند:
۱ـ کسانی که قبلاً زندان بوده‌اند ۲ـ کسانی که هم‌اکنون در زندان هستند ۳ـ کسانی که در آینده به زندان خواهند رفت».
استادی که در دانشگاه فرهنگ عامه تدریس می‌کرد از دانشجویانش پرسید: «به نظر شما آیا با گذشت زمان ارزش قصه‌ها و حکایت‌ها تغییر می‌کند؟»، دانشجویی پاسخ داد: «بله استاد. قدیم ها برای یک قصه پونزده سال حبس می‌بریدن. ولی حالا فقط سه سال حکم میدن».
در شوروی مسابقه‌ای برای بهترین داستان‌های کوتاه برگزار شد. نفر اوّل حکم بیست و پنج سال حبس گرفت. نفر دوم به بیست سال حبس محکوم شد. و دو نفری که مشترکاً مقام سوم را کسب کردند، هر کدام به دوازده سال زندان محکوم شدند.
