محیط‌زیست یا صنعت؛ کدام ارجح است؟
دنیای‌اقتصاد –علی‌‌‌اشرف خلیلی : هفته گذشته گسترش آتش‌سوزی در سایت زباله عمارت آمل بر اثر انتشار گاز متان ناشی از زباله‌‌‌ها، به حدی رسید که احتمال آسیب به جنگل‌ها و دیگر مناطق؛ استاندار، مدیرکل حوزه استاندارد و مدیرکل محیط‌زیست استان مازندران را به این سایت کشاند. از سوی دیگر، آسیب به بستر رودخانه و رهاسازی ضایعات معادن و صنایع در رودخانه تلار و آسیب به جنگل‌ها، آب‌بندان‌ها و استخرهای کوهستانی و احداث سدهای آبخیزداری با ارتفاع پست و غیرقابل لایروبی (بدون راه دسترسی به آورده‌های پشت این سدها) دلیل دیگری بود تا ماه گذشته وقوع سیلاب مهیب پای استاندار و هیات همراه را به شهرستان سوادکوه بگشاید.
با وجود این و نزدیکی ایام برداشت برنج؛ هنوز در بسیاری از مناطق به‌خاطر کمبود دستگاه‌‌‌های فنی مهندسی از قبیل لودر، بولدوزر، بیل مکانیکی و سوخت موردنیاز این دستگاه‌‌‌ها، راه دسترسی به این زمینهای کشاورزی بازگشایی نشده است و بسیاری از زمینهای آسیب‌دیده از سیل به حال خود رها شدهاند.
با همه این اوصاف آسیب به جنگل، محیط‌زیست شهری و روستایی و حتی حیات وحش؛ نتیجه مستقیم بی‌توجهی بخش صنعت و معدن به رعایت دستورالعمل‌‌‌های زیست محیطی است که پیش از صدور مجوز فعالیت از سوی نهادهای زیست محیطی به آن ملزم شدهاند و صدور مجوز فعالیت از سوی این نهادها دلیل بی‌مسوولیتی در قبال محیط‌زیست نیست.
لاجرم محیط‌زیست و صنعت هر دو لازمه زندگی جوامع بشری امروزی هستند و حضور یکی دلیل بر حذف یا آسیب به دیگری نیست.
سال گذشته ریاست اداره جهاد کشاورزی سوادکوه از آمادگی ادارات متبوع به منظور احداث استخرهای کشاورزی با دو‌سوم سهم دولت و یک‌سوم سهم آورده اهالی روستاها خبر داده بود.
