بدون حق پخش، ممکن نیست

هر چه هست به نظر می‌رسد عواید حاصل از واگذاری بخش اول سهام استقلال (و احتمالا پرسپولیس) هدر رفته است. این دقیقا همان اتفاقی بود که از اول هم قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید. معلوم بود پول دست این دو باشگاه برسد به جای صرف آن در امور زیرساختی و تسویه بدهی‌های کلان، دنبال رفع و رجوع امور روزمره می‌روند و مبلغ قراردادها را بالاتر می‌برند. این وسط فقط سهام دو باشگاه افت کرد و سهامداران متضرر شدند. پرسش اینجاست که آیا واقعا واگذاری سهام تیم‌هایی که پول کافی در نمی‌آورند و مدام ضرر می‌دهند، می‌تواند توجیه اقتصادی و منطقی داشته باشد؟ بدیهی است که ابتدا باید اداره سرخابی‌ها سودآور شود و برای این کار هم چاره‌ای غیر از گرفتن حق پخش تلویزیونی نیست. حالا دیگر همه می‌دانند که تا ۷۰ درصد هزینه‌های بزرگ‌ترین باشگاه‌های اروپایی از محل حق پخش تلویزیونی تامین می‌شود، اما به نظر می‌رسد در فوتبال ایران اراده یا توان لازم برای استیفای این حق وجود ندارد. بنابراین وقت مردم را نگیرید و بیش از این به آنها ضرر نزنید.